ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ Ή ΜΙΚΡΟ ΜΠΑΤΖΕΤ; ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΚΟΣΜΟΙ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ!

 

Στις καθημερινές συζητήσεις γύρω από το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, ένα από τα θέματα που επανέρχονται συχνά είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζεται ένας προπονητής. Είναι τελικά πιο εύκολη η δουλειά ενός προπονητή που βρίσκεται σε μια ομάδα με μεγάλο οικονομικό προϋπολογισμό ή μήπως εκείνος που εργάζεται σε μια ομάδα με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες αντιμετωπίζει μεγαλύτερες δυσκολίες;

Η αλήθεια είναι πως και οι δύο περιπτώσεις έχουν τις δικές τους ιδιαιτερότητες. Υπάρχουν, όμως, σημαντικές διαφορές, τις οποίες αξίζει να τις δούμε.

Αναμφισβήτητα, όταν ένας προπονητής έχει στη διάθεσή του ένα καλό και ποιοτικό ρόστερ, περισσότερες επιλογές, καλύτερες αγωνιστικές λύσεις και μια διοίκηση που μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του, ξεκινά από μια διαφορετική αφετηρία.

Μπορεί να επιλέξει ποδοσφαιριστές με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, να καλύψει ευκολότερα κενά, να έχει ανταγωνισμό στις προπονήσεις και να διαχειριστεί περισσότερες εναλλακτικές λύσεις κατά τη διάρκεια ενός πρωταθλήματος.

Υπάρχει, όμως, και η άλλη πλευρά!

Όταν μια ομάδα επενδύει σημαντικά χρήματα, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν ανάλογα. Η νίκη πολλές φορές θεωρείται αυτονόητη, η ισοπαλία αντιμετωπίζεται ως αποτυχία και δύο συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να δημιουργήσουν έντονη αμφισβήτηση.

Ο προπονητής καλείται να διαχειριστεί ποδοσφαιριστές με προσωπικές φιλοδοξίες, ενδεχομένως υψηλές οικονομικές απαιτήσεις, διαφορετικούς χαρακτήρες και την ανάγκη να διατηρεί όλους ικανοποιημένους. Γιατί όταν έχεις 25 καλούς ποδοσφαιριστές, το πρόβλημα δεν είναι μόνο ποιοι θα παίξουν, αλλά και πώς θα διαχειριστείς εκείνους που θα μείνουν εκτός.

Και φυσικά υπάρχει η πίεση του αποτελέσματος. Όσο μεγαλύτερη είναι η επένδυση, τόσο μικρότερα είναι πολλές φορές τα περιθώρια υπομονής.

Απο την άλλη πλευρά ο προπονητής ομάδας με μικρό η μηδενικό μπάτζετ δεν έχει την πολυτέλεια των πολλών επιλογών και θα πρέπει να στηριχθεί σε ποδοσφαιριστές που δεν διαθέτουν μεγάλη εμπειρία ή θα πρέπει να στηριχθεί σε παιδιά από την ακαδημία.

Επίσης μπορεί να αναγκάζεται να καλύπτει αγωνιστικά κενά με εσωτερικές λύσεις, να προσαρμόζει συνεχώς τα πλάνα του και να προσπαθεί να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική ομάδα με πολύ λιγότερα μέσα.

Οι απουσίες, οι τραυματισμοί και οι τιμωρίες μπορεί να έχουν μεγαλύτερο κόστος και να δημιουργήσουν μεγαλύτερα προβλήματα, αφού δεν υπάρχει πάντα η δυνατότητα αντικατάστασης ενός βασικού ποδοσφαιριστή με κάποιον αντίστοιχης ποιότητας.

Από την άλλη πλευρά, ενδέχεται να έχει μικρότερη πίεση ως προς τον πρωταθλητισμό, μεγαλύτερο περιθώριο να δουλέψει με νεαρούς ποδοσφαιριστές και τη δυνατότητα να χτίσει μια ομάδα με διαφορετικούς στόχους και προτεραιότητες.Αν υπάρχει η πλήρης στήριξη απο την διοίκηση βέβαια!!!Γιατί δεν είναι και λίγες οι φορές που με τα πρώτα άσχημα αποτελέσματα,αρχίζουν οι απολύσεις!

Άρα στη μία περίπτωση ο προπονητής καλείται να διαχειριστεί τις πολλές επιλογές και με παίκτες <<αεροδρομίου>>, τις υψηλές προσδοκίες, τον ανταγωνισμό και την πίεση του αποτελέσματος.

Στην άλλη καλείται να διαχειριστεί την έλλειψη επιλογών, τους περιορισμένους πόρους, τις αγωνιστικές αδυναμίες και την ανάγκη να πάρει το μέγιστο από κάθε ποδοσφαιριστή.

Ο ένας πολλές φορές πρέπει να διαχειριστεί τα πολλά, ο άλλος να δημιουργήσει περισσότερα με τα λίγα!

Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής!Η διαχείριση ανθρώπων. Γιατί το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο τα συστήματα, οι τακτικές, οι μεταγραφές και οι προπονήσεις. Είναι χαρακτήρες, προσωπικότητες, εγωισμοί, φιλοδοξίες, απογοητεύσεις και συναισθήματα.

Ίσως τελικά η πραγματική αξία ενός προπονητή να μη μετριέται αποκλειστικά από το αν κατακτά ένα πρωτάθλημα με ένα μεγάλο μπάτζετ ή αν καταφέρνει να κρατήσει ανταγωνιστική μια ομάδα με περιορισμένες δυνατότητες.

Να μετριέται και από το πόσο καλύτερους ποδοσφαιριστές δημιουργεί, πόσο εξελίσσει τα νέα παιδιά, πόσο ενώνει τα αποδυτήρια και πόσο καταφέρνει να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που έχει πραγματικά στα χέρια του.

Γιατί, κακά τα ψέματα, είναι διαφορετικό να έχεις έτοιμες λύσεις και διαφορετικό να πρέπει να τις δημιουργήσεις!

Και επειδή στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο όλοι λίγο-πολύ γνωριζόμαστε, ας μην ξεχνάμε κάτι! Δεν είναι πάντα επιτυχία να κερδίζεις έχοντας τα περισσότερα. Ούτε αποτυχία να μην καταφέρνεις να κερδίσεις έχοντας τα λιγότερα.

Το ζητούμενο είναι να γνωρίζουμε τι ζητάμε από κάθε προπονητή και κυρίως αν του έχουμε δώσει τις προϋποθέσεις για να το πετύχει!

Ξέρω οτι και πάλι αρκετοί θα διαφωνείτε με τις σκέψεις και τις απόψεις μου γι αυτό το σοβαρό θέμα,αλλά αλίμονο αν συμφωνούσαμε σε όλα!

Άρα καταλήγοντας ναι μεν υπάρχουν διαφορές στην διαχείριση των ομάδων με μεγάλο μπάτζετ και σε αυτών με μικρό η μηδενικό.

Σε μια ομάδα με μεγάλο μπάτζετ μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι δυσαρεστημένοι επειδή δεν αγωνίζονται. Σε μια μικρή ομάδα μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι δυσαρεστημένοι επειδή οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες από τις δυνατότητες.

Δεν μπορείς να ζητάς πρωταθλητισμό με περιορισμένο ρόστερ, ούτε να επενδύεις μεγάλα ποσά και να μην έχεις απαιτήσεις.

 Ίσως πρέπει να αξιολογούμε τον προπονητή σε σχέση με τα μέσα που διαθέτει και όχι μόνο από τη βαθμολογική θέση της ομάδας του.

Εσείς τι πιστεύετε; Είναι δυσκολότερο να διαχειρίζεσαι μια ομάδα με πολλές επιλογές και μεγάλες απαιτήσεις ή να προσπαθείς να δημιουργήσεις μια ανταγωνιστική ομάδα έχοντας περιορισμένα μέσα;