Τώρα που βρισκόμαστε στο ξεκίνημα της ποδοσφαιρικής περιόδου θα πρέπει να επισημάνουμε κάποια πράγματα, για φαίνεται ότι κάποιοι δεν βάζουν μυαλό και δημιουργούν θέματα στα γήπεδα, κάτι που αμαυρώνει την συνολική προσπάθεια και αυτό είναι πολύ άδικο για όλους αυτούς τους ανθρώπους που με ανιδιοτέλεια προσπαθούν να κρατήσουν όρθιο το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.
Υπάρχει κάτι που πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε όλοι.Δεν είναι κακό να νευριάσεις. Κακό είναι να μην μπορείς να ελέγξεις τα νεύρα σου.Και ειδικά στο ποδόσφαιρο, όπου το πάθος περισσεύει, η ένταση πολλές φορές ανεβαίνει. Ένα λάθος του διαιτητή, μια δυνατή μονομαχία, μια απόφαση που θεωρούμε άδικη, ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό…Και ξαφνικά κάποιοι ξεχνούν πού βρίσκονται.Ξεχνούν ότι απέναντί τους δεν έχουν εχθρούς. Έχουν ανθρώπους που αγαπούν το ίδιο πράγμα!Το ποδόσφαιρο.
Στα ερασιτεχνικά γήπεδα, μάλιστα, το φαινόμενο είναι ακόμη πιο οξύμωρο. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για επαγγελματίες που ζουν από το ποδόσφαιρο. Μιλάμε για παιδιά, γονείς, παράγοντες, προπονητές, διαιτητές και φιλάθλους που την επόμενη ημέρα θα ξανασυναντηθούν στην ίδια πόλη, στην ίδια γειτονιά, ίσως και στην ίδια δουλειά.Τι νόημα έχει λοιπόν να γίνει το παιχνίδι αφορμή για να βγάλουμε όλο τον θυμό μας.Και ας μην υπάρχει πλέον η δικαιολογία «έλα μωρέ, ερασιτεχνικό είναι».
Ούτε το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο είναι ξέφραγο αμπέλι ούτε το γήπεδο είναι χώρος όπου ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει επειδή παρασύρθηκε από τα νεύρα του.Οι εποχές έχουν αλλάξει. Οι νόμοι είναι αυστηροί και οι συνέπειες μπορούν να είναι πολύ σοβαρές.
Οι γνωστές και ξεπερασμένες πλέον δικαιολογίες τύπου «Δεν το ήθελα… πάνω στα νεύρα μου το έκανα…» δεν μπορούν να σταθούν και είναι μόνο για αφελείς!!!Οφείλουμε όλοι να γνωρίζουμε τις συνέπειες των πράξεων μας και την ζημιά που μπορεί να προκαλέσουμε στην ομάδα του χωριού η της γειτονιάς μας!
Πρέπει να ξέρουμε ότι ένα λεπτό θυμού μπορεί να χαλάσει μια ολόκληρη ζωή. Μια κουβέντα μπορεί να γίνει καβγάς. Ένας καβγάς μπορεί να γίνει χτύπημα. Και από εκεί και πέρα κανείς δεν ξέρει πού μπορεί να οδηγήσει η κατάσταση.
Γι αυτό αδέλφια μου, συνοδοιπόροι και συναγωνιστές ας κάνουμε όλοι ένα βήμα πίσω και ας καταλάβουμε επιτέλους τον ρόλο μας! Δεν είμαστε ούτε προπονητές, ούτε διαιτητές!Να έχουμε μέσα στο μυαλό μας ότι το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι. Τα νεύρα μας όμως δεν πρέπει να γίνονται παιχνίδι με τις ζωές των άλλων.
Στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη από περισσότερους ανθρώπους που αγαπούν το άθλημα και λιγότερους που ψάχνουν αφορμή για να εκτονωθούν.Γιατί την επόμενη Κυριακή θέλουμε να ξαναπάμε στο γήπεδο.Να βρίσουμε… άντε, καμιά φορά να γκρινιάξουμε κιόλας!Να φωνάξουμε, να πανηγυρίσουμε, να στενοχωρηθούμε, να διαφωνήσουμε.
Αλλά να φύγουμε όλοι όπως ήρθαμε. Με τα νεύρα μας στη θέση τους! Γιατί πράγματι το ποδόσφαιρο είναι πάθος που χρειάζεται όμως τον σεβασμό όλων