Το πρώτο φιλικό… και η χαρά να ξαναβρίσκεσαι στο γήπεδο


Χθες είδα το πρώτο φιλικό παιχνίδι προετοιμασίας, ενόψει της έναρξης της νέας ποδοσφαιρικής περιόδου στα πρωταθλήματα της Θεσσαλονίκης.Και ξέρετε κάτι; Δεν με ενδιέφερε ούτε το αποτέλεσμα, ούτε η ποιότητα του ποδοσφαίρου, ούτε οι τακτικές των προπονητών, ούτε οι πολλές αλλαγές.

Με ενδιέφερε μόνο ένα πράγμα! Που ξαναβρέθηκα στο γήπεδο μετά απο πολύ καιρό!

Απόλαυσα την ατμόσφαιρα. Είδα και συνομίλησα, μετά από αρκετό καιρό, με ανθρώπους που έχουμε το ίδιο πάθος και το ίδιο ενδιαφέρον. Ανθρώπους που μπορεί να μη βλέπεις καθημερινά, αλλά μόλις βρεθείς ξανά στο γήπεδο είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Και κάπου εκεί, ανάμεσα στις φωνές, στις κουβέντες και στις πρώτες ποδοσφαιρικές εικόνες της νέας σεζόν, είδα και τον άνθρωπο που τίγκα στον ιδρώτα, να τρέχει πάνω κάτω και να πουλάει νερά, καφέδες, πατατάκια, σάντουιτς…

Και σκέφτηκα πως αυτό είναι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο! Αύριο θα δω τον <<μαύρο>> με τις κληρώσεις και πραγματικά θα χαρώ που θα τον ξαναδώ!!!Όπως και άλλους πολλούς!

Είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται γύρω από το γήπεδο και δίνουν τον δικό τους αγώνα. Άλλος μέσα στις τέσσερις γραμμές, άλλος στον πάγκο, άλλος στην εξέδρα, άλλος στο κυλικείο. Ο καθένας με τον δικό του ρόλο, αλλά όλοι με την ίδια αγάπη για το ποδόσφαιρο.

Το αποτέλεσμα ενός φιλικού ξεχνιέται. Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο μέσα απο τις δυσκολίες του αναγεννιέται και συνεχίζει την πολυεπίπεδη προσφορά.

Οι ενδεκάδες αλλάζουν,οι τακτικές θα δοκιμαστούν στην πράξη,οι μεταγραφές συνεχίζονται.

Η χαρά όμως του να ξαναβρίσκεσαι στο γήπεδο, αυτή δεν αλλάζει.

Καλή αγωνιστική περίοδο σε όλους!

Με υγεία, όμορφα παιχνίδια, γεμάτες εξέδρες και πάνω απ' όλα χωρίς τραυματισμούς και χωρίς ακρότητες! Πάνω απο όλα καλές φιλοξενίες και σεβασμό στον αντίπαλο....

Τα λέμε....