Υπάρχουν άνθρωποι που αφήνουν το αποτύπωμά τους στο ποδόσφαιρο όχι μόνο με τα γκολ, τις συμμετοχές και τις μεγάλες ομάδες στις οποίες αγωνίστηκαν, αλλά και με στιγμές που αποδεικνύουν ποιοι πραγματικά είναι.
Ο Θανάσης Δημόπουλος είναι ένας από αυτούς.
Ένας ποδοσφαιριστής που έγραψε τη δική του ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αγωνιζόμενος σε αρκετές ομάδες της Α’ Εθνικής και φορώντας ακόμη και τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας. Ένας άνθρωπος που γνώρισε το ποδόσφαιρο από την κορυφή, αλλά αργότερα βρέθηκε να υπηρετεί και το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο της Θεσσαλονίκης από τον πάγκο.
Και μπορεί για τους δικούς του λόγους να μην συνέχισε την προπονητική, όμως μια παλιά ιστορία από τα γήπεδα της Θεσσαλονίκης αποδεικνύει ότι η μεγάλη εμπειρία ενός ανθρώπου του ποδοσφαίρου μπορεί να φανεί σε στιγμές που κανείς δεν τις περιμένει.
Θυμάμαι ένα παιχνίδι πριν από πολλά χρόνια στον Λαγκαδά, ανάμεσα στην ΑΠΕΛ και τον Φοίνικα Πολίχνης, στον οποίο προπονητής ήταν ο Θανάσης Δημόπουλος.
Το παιχνίδι κυλούσε κανονικά, μέχρι που σε μια φάση δύο ποδοσφαιριστές συγκρούστηκαν.Ένας από τους δύο έπεσε στο έδαφος και η κατάσταση έγινε αμέσως σοβαρή. Είχε γυρίσει η γλώσσα του.Ο Θανάσης Δημόπουλος βρισκόταν αρκετά μακριά από το σημείο της σύγκρουσης. Παρ’ όλα αυτά, κατάλαβε αμέσως ότι κάτι σοβαρό είχε συμβεί.
Σαν ένας άλλος «Μπολτ» έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε προς τον ποδοσφαιριστή και έχοντας την εμπειρία τη γνώση αλλά κυρίως την ψυχραιμία που απαιτούν τέτοιες κρίσιμες στιγμές, κατάφερε να παρέμβει άμεσα και να βοηθήσει τον νεαρό ποδοσφαιριστή.Ο παίκτης στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο εφημερεύον νοσοκομείο και ευτυχώς, όλα πήγαν καλά.
Ίσως εκείνο το γεγονός να έχει ξεχαστεί να πέρασε, όμως για εμάς που είμασταν παρόντες δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ, γιατί θα μπορούσε να έχει τραγικά αποτελέσματα! Είναι ένα ζωντανό μάθημα που μας διδάσκει οτι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα αλλά υπάρχουν στιγμές για τις οποίες θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε!
Μπορεί ακόμη και σήμερα να υπάρχουν στα παιχνίδια γιατροί, φυσιοθεραπευτές, διασώστες και άνθρωποι με εξειδικευμένες γνώσεις αλλά χρειάζεται συνεχή εκπαίδευση και κάθε άνθρωπος που βρίσκεται μέσα σε ένα γήπεδο και ιδιαίτερα κάθε προπονητής, θα πρέπει να έχει βασικές γνώσεις πρώτων βοηθειών.Γιατί το επόμενο περιστατικό μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή.
Μια σύγκρουση στον αέρα, ένα χτύπημα στο κεφάλι, μια λιποθυμία, μια ανακοπή, ένας σοβαρός τραυματισμός. Σε τέτοιες περιπτώσεις, τα πρώτα λεπτά μπορεί να είναι καθοριστικά.
Εκείνη την ημέρα ο Θανάσης Δημόπουλος μπορεί να έσωσε μια ζωή και έκανε αυτό που έπρεπε.
Είδε έναν άνθρωπο να κινδυνεύει και έτρεξε να τον βοηθήσει και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία απο οποιοδήποτε αποτέλεσμα και τίτλο. Τέτοια περιστατικά νομίζω ότι θα πρέπει να τα ανασέρνομαι απο την μνήμη μας οχι μόνο για να αποδίδουμε τα εύσημα αλλά και για να στείλουμε ένα μήνυμα σε όλους όσοι ασχολούνται με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο ότι η εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη.
Κατά καιρούς υπήρξαν και άλλοι άνθρωποι που λειτούργησαν σαν τον Θανάση Δημόπουλο και σε πρώτη ευκαιρία θα παρουσιάσουμε και την δική τους ιστορία.