Η οικονομική κρίση μπορεί να επηρέασε το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο της Θεσσαλονίκης σε αρκετά επίπεδα, όμως η κατάσταση που επικρατεί σε πολλές άλλες Ενώσεις της χώρας είναι ακόμη πιο ανησυχητική. Αν δεν υπάρξει άμεση και ουσιαστική παρέμβαση από τους αρμόδιους φορείς, τα επόμενα χρόνια δεν αποκλείεται να δούμε Ενώσεις να αδυνατούν ακόμη και να διοργανώσουν πρωταθλήματα, λόγω έλλειψης ομάδων.
Η δεκαετία των μνημονίων άφησε βαθιά οικονομικά τραύματα στα ερασιτεχνικά σωματεία. Στη συνέχεια ήρθε η πανδημία του COVID-19, που επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την κατάσταση, ενώ τα τελευταία χρόνια η ολοένα αυξανόμενη γραφειοκρατία και οι αυστηρές απαιτήσεις της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας, ιδιαίτερα για τα σωματεία της περιφέρειας.
Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλά ιστορικά σωματεία δυσκολεύονται να επιβιώσουν, ενώ ολοένα και λιγότεροι άνθρωποι είναι διατεθειμένοι να ασχοληθούν με τη διοίκηση και να αναλάβουν την ευθύνη του παράγοντα. Όταν οι υποχρεώσεις αυξάνονται, το κόστος μεγαλώνει και η στήριξη παραμένει περιορισμένη, η αποχώρηση των ανθρώπων που κρατούν ζωντανό το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο μοιάζει αναπόφευκτη.
Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο αποτελεί τη βάση του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αν αυτή η βάση συνεχίσει να αποδυναμώνεται, οι συνέπειες δεν θα αφορούν μόνο τις τοπικές κοινωνίες, αλλά συνολικά το μέλλον του αθλήματος στη χώρα μας. Γι' αυτό απαιτούνται άμεσα μέτρα στήριξης, με λιγότερη γραφειοκρατία, περισσότερη εμπιστοσύνη στα σωματεία και ουσιαστική ενίσχυση εκείνων που καθημερινά δίνουν μάχη για να κρατήσουν ζωντανές τις ομάδες τους.