Καλό μήνα και καλό καλοκαίρι. Αυτή η ιστορία με την υποχρεωτική συμμετοχή ενός μικρού στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα είναι σίγουρο ότι το επόμενο διάστημα θα είναι θέμα συζήτησης και επίσης είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις.
Ήδη απο οτι μαθαίνω υπάρχει πίεση απο διάφορες Ενώσεις όπως και αυτή της ΕΠΣΜ για να υπάρξει μια διαβούλευση, να μπούνε στο τραπέζι όλα τα δεδομένα και να παρθεί μια απόφαση που δεν θα ανατρέψει τις ισορροπίες. Πάντως η αρχική σκέψη είναι για την υποχρέωση συμμετοχής ενός ποδοσφαιριστή σε όλες τις κατηγορίες!!!Αν είναι δυνατόν!!!Η <<μάχη>> που πλέον δίνεται είναι να ισχύσει μόνο στις μεγάλες κατηγορίες, που σημαίνει για την Θεσσαλονίκη στην Α1.Επειδή δηλαδή η ΦΙΦΑ θέλει να εφαρμόσει μια ενιαία πολιτική σε όλη την Ευρώπη αυτό αυτόματα θα σημαίνει οτι υπάρχει σε όλες τις χώρες η υποδομή για να ισχύσει κάτι τέτοιο; Γιατί το μέτρο θα φέρει ανισότητες σε σχέση με τις ομάδες της περιφέρειας. Το πιο τραγικό είναι ότι ένα τόσο σοβαρό θέμα δεν μπήκε καν σε διαβούλευση για να κατατεθούν όλες οι προτάσεις απο τις Ενώσεις, απο τα σωματεία, απο τους προπονητές παρά έρχονται και διαρρέουν τεχνηέντως το όλο θέμα και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα παρθούν οι οριστικές αποφάσεις!!!Καλό είναι να παίρνονται ριζοσπαστικές αποφάσεις αλλά πάντα με διάλογο και κυρίως πέρνωντας υπόψιν τις ιδιαιτερότητες που επικρατούν! Αλλιώς αντί για καλό μπορεί να γίνει ανεπανόρθωτη ζημιά στα σωματεία. Είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν διαφορετικές απόψεις και προσεγγίσεις στο όλο θέμα αφού οι απαιτήσεις στα σωματεία διαφέρουν όπως και οι διαφορετικές φιλοσοφίες! Άλλος υποστηρίζει ότι <<ο μικρός που είναι καλός θα παίξει ούτως η άλλως>> και η άλλη πλευρά υποστηρίζει ότι <<με αυτόν τον τρόπο θα προωθηθούν περισσότερα παιδιά και θα πιεστούν οι ομάδες να οργανώσουν τις ακαδημίες τους>>
Σε παλαιότερες εποχές που ίσχυσε το μέτρο θυμάμαι ότι είχαν εμφανιστεί οι μπαμπάδες μάνατζερ. υπήρχαν παιδιά που εκμεταλλευόμενοι το μέτρο δημιουργούσαν διάφορα προβλήματα, υπήρχαν οι περιπτώσεις με μαθητές που εξαφανίζονταν σε κρίσιμες περιόδους, υπήρχαν παιδιά που είχαν σε πρώτη προτεραιότητα το χαρτζιλίκι και άλλα πολλά.Με όλα τα παραπάνω δεν υποστηρίζω ότι δεν θα πρέπει να προωθούνται τα νέα παιδιά, αλλά αυτό να μην γίνει εις βάρος σωματείων που δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στο μέτρο
Για να δούμε λοιπόν τι θα αποφασισθεί και τι <<ζημιά>> θα γίνει.