Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στηρίζεται καθημερινά σε ανθρώπους που αφιερώνουν χρόνο, κόπο και προσωπική ενέργεια για να κρατήσουν ζωντανό το άθλημα. Παράγοντες, προπονητές, εθελοντές, διαιτητές και άνθρωποι που βρίσκονται «μπροστά», πολλές φορές χωρίς κανένα προσωπικό όφελος, προσπαθούν μέσα σε δύσκολες συνθήκες να προσφέρουν και να βοηθήσουν στην εξέλιξη των ομάδων και γενικότερα του ποδοσφαίρου.
Συχνά πυκνά παρατηρώ ότι υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων κάνει μια εύκολη και πολλές φορές άδικη κριτική απέναντι σε όσους ασχολούνται ενεργά με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Κριτική που δεν βασίζεται πάντα σε πραγματικά γεγονότα, αλλά σε προσωπικές εκτιμήσεις, υπερβολές ή ακόμη και προσωπικές αντιπαραθέσεις. Φυσικά και κανείς δεν είναι αλάνθαστος. Λάθη, παραλείψεις και αδυναμίες υπάρχουν σε κάθε χώρο και σε κάθε προσπάθεια. Άλλωστε, λάθη δεν κάνουν μόνο οι άνθρωποι που δεν προσπαθούν ποτέ.
Καλή είναι η κριτική αλλά να είναι καλοπροαίρετη για να υπάρχει βελτίωση και πρόοδος.Να γίνεται με υπευθυνότητα, επιχειρήματα και σωστή πρόθεση. Όχι για εντυπώσεις, όχι για προσωπική προβολή και σίγουρα όχι απλώς «για να γίνεται».
Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη από ενότητα, συνεργασία και ανθρώπους που κοιτούν μπροστά. Η συνεχής μιζέρια, η απαξίωση και η ισοπέδωση προσώπων και προσπαθειών μόνο κακό μπορούν να κάνουν στο άθλημα. Αν πραγματικά θέλουμε καλύτερο ποδόσφαιρο, καλύτερες συνθήκες και περισσότερη πρόοδο, τότε οφείλουμε να στηρίζουμε όσους προσπαθούν και να ασκούμε κριτική εκεί που πρέπει, όταν πρέπει και με τον σωστό τρόπο.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το σημαντικότερο δεν είναι ποιος θα μιλήσει περισσότερο, αλλά ποιος πραγματικά προσφέρει.