Ο Λουις Ενρίκε αποτελεί ένα από τα πιο δυνατά παραδείγματα για κάθε νέο προπονητή, όχι μόνο για τις τακτικές του γνώσεις αλλά κυρίως για τη στάση ζωής που επέδειξε απέναντι στις δυσκολίες.
Παρά την αδιανόητη προσωπική τραγωδία που βίωσε με την απώλεια της κόρης του, συνέχισε να εργάζεται με αξιοπρέπεια, πειθαρχία και αφοσίωση στο αντικείμενό του. Δεν αναζήτησε δικαιολογίες ούτε προσπάθησε να χτίσει έναν μύθο γύρω από τον εαυτό του. Αντίθετα, επέστρεψε στη δουλειά του και μέσα από τη συνέπεια, τη σοβαρότητα και τη σκληρή καθημερινή προσπάθεια κατάφερε να φτάσει ξανά στην κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Δημιούργησε μια ομάδα που βασίζεται στη συλλογικότητα, την πειθαρχία και τη νοοτροπία του συνόλου, κατακτώντας το UEFA Champions League για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Οι νέοι προπονητές μπορούν να αντλήσουν πολλά διδάγματα από την πορεία του:
Να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες χωρίς να χάνουν τον προσανατολισμό τους.
Να επενδύουν καθημερινά στη γνώση και στη δουλειά τους.
Να χτίζουν ομάδες και όχι να βασίζονται αποκλειστικά σε μονάδες.
Να διατηρούν σταθερές αρχές ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα.
Να κατανοούν ότι η επιτυχία είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιας προσπάθειας και όχι στιγμιαίας έμπνευσης.
Η πορεία του δείχνει ότι ο πραγματικός ηγέτης δεν κρίνεται μόνο όταν κερδίζει τρόπαια, αλλά κυρίως από τον τρόπο που στέκεται όρθιος στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του. Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μάθημα που μπορεί να προσφέρει ο Λουις Ενρίκε στις επόμενες γενιές προπονητών.