Το Πάσχα αποτελεί τη σημαντικότερη γιορτή της χριστιανοσύνης και για τον ελληνικό λαό είναι μια περίοδος βαθιάς κατάνυξης, παράδοσης και οικογενειακής συγκέντρωσης. Σε κάθε γωνιά της χώρας, τα ήθη και τα έθιμα ζωντανεύουν, φέρνοντας τους ανθρώπους πιο κοντά στις ρίζες και τις αξίες τους. Ωστόσο, πίσω από το εορταστικό αυτό κλίμα, υπάρχει μια πραγματικότητα για τον χώρο του ερασιτεχνικού αθλητισμού.
Για πολλά σωματεία, ιδιαίτερα εκείνα που στο ροστερ υπάρχουν φοιτητές και νέα παιδιά , η πασχαλινή περίοδος μπορεί να λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά. Η επιστροφή των παικτών στις ιδιαίτερες πατρίδες τους οδηγεί αναπόφευκτα σε αποχή από τις προπονήσεις και την καθημερινή αγωνιστική δράση με συνέπεια να υπάρχει μια φυσιολογική χαλαρότητα με οτι αυτό συνεπάγεται!
Είναι συχνό το φαινόμενο μετά απο εορταστικές <<διακοπές>> ομάδες να παρουσιάζουν ένα διαφορετικό πρόσωπο χάνοντας τον καλό ρυθμό που είχαν, η φυσική κατάσταση θα πρέπει να επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση και ίσως υπάρχουν και θέματα πειθαρχίας. Γι αυτό είναι πολύ κρίσιμη η περίοδος!
Τα πλούσια τραπεζώματα, ίσως το αλκοόλ, τα ξενύχτια επηρεάζουν ακόμη και μακροπρόθεσμα την απόδοση και την ετοιμότητα ενός ποδοσφαιριστή
Η διαχείριση αυτής της περιόδου απαιτεί προσοχή και υπευθυνότητα τόσο από τους προπονητές όσο και από τους ίδιους τους αθλητές. Συνήθως δίνονται σε αυτούς τους ποδοσφαιριστές οδηγίες και ίσως ένα πρόγραμμα προπόνησης, όμως είναι σίγουρο ότι θα μείνει στο τσεπάκι του μπουφάν!
Στο τέλος της ημέρας το Πάσχα δεν παύει να είναι μια αναγκαία ανάπαυλα, μια ευκαιρία για σωματική και ψυχική ανανέωση. Το ζητούμενο για τα σωματεία είναι να διατηρήσουν τις ισορροπίες, ώστε η επιστροφή στην αγωνιστική δράση να γίνει με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες και με προοπτική για μια δυναμική συνέχεια.