Στην καθημερινότητα μας είναι συχνό το φαινόμενο να διαπιστώνουμε κριτική ή επιθέσεις που στρέφονται προς ανθρώπους που ξεχωρίζουν ή έχουν αξία και όχι προς όσους περνούν απαρατήρητοι.
Ωστόσο δεν είναι όλες οι «επιθέσεις» ίδιες. Υπάρχει η άδικη, υποτιμητική κριτική αλλά υπάρχει και η εποικοδομητική κριτική, που μπορεί να βοηθήσει στην εξέλιξη. Το δύσκολο είναι να μάθει κανείς να ξεχωρίζει τη μία από την άλλη,να συνεχίζει με αξιοπρέπεια, χωρίς να καταρρέει από την αδικία και αυτό σίγουρα θα πρέπει να κρύβει σίγουρα μια εσωτερική δύναμη για να μπορέσει κανείς να το αντιμετωπίσει και εν τέλει να το ξεπεράσει.
Δεν ξέρω κατά πόσο η κοινωνία μπορεί να αντιληφθεί τέτοιου είδους αδικίες και πόσο θα μπορεί να κρίνει αυστηρά όλους αυτούς που καταρρακώνουν με μεγάλη ευκολία προσωπικότητες και υπολήψεις γι’ αυτό ίσως έχει μεγαλύτερη αξία να στηρίζεται κανείς στις δικές του αρχές και στην προσωπική του συνέπεια, παρά να περιμένει απαραίτητα μια εξωτερική «δικαίωση».