Εάν ένας ποδοσφαιριστής, από τα πρώτα του κιόλας βήματα, διδαχθεί τον σεβασμό προς τον αντίπαλο, την πειθαρχία και την αξία της αλληλεγγύης, εαν απλώνει το χέρι για να σηκώσει έναν συνάνθρωπο που έχει πέσει, εάν παράλληλα εμπεδώσει τις αρχές που πρεσβεύει το «ευ αγωνίζεσθαι», τότε θα μπορεί να νιώθει πιο <<θωρακισμένος>> ως προσωπικότητα και θα μπορεί να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής με καλύτερους ορους!
Για τον λόγο αυτό, η συστηματική συμμετοχή των παιδιών στις ακαδημίες, στις σχολές και γενικότερα σε κάθε δομημένη μορφή αναπτυξιακού ποδοσφαίρου κρίνεται απολύτως απαραίτητη.
Το αναπτυξιακό ποδόσφαιρο πλέον δείχνει να αναπληρώνει κενά που υπάρχουν λόγω της αδράνειας άλλων φορέων που δεν είναι απαραίτητα μόνο ποδοσφαίρου.