Στον σύγχρονο αθλητισμό ακόμα και σε επίπεδο ακαδημιών και ερασιτεχνικών ομάδων παρατηρείται ολοένα και περισσότερο ένα φαινόμενο που μας προβληματίζει: η επιδίωξη της νίκης και της διάκρισης να γίνεται αυτοσκοπός.
Η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος ή ενός κυπέλλου δεν είναι αρνητικό πράγμα. Αντίθετα είναι καλό να βάζει μια ομάδα υψηλούς στόχους. Όμως, όταν αυτοί οι στόχοι τίθενται εις βάρος της παιδείας, της ψυχικής υγείας και της απόλαυσης του αθλήματος, τότε χάνεται η ουσία του ερασιτεχνικού αθλητισμού.
Ο αθλητισμός, ειδικά στις μικρές ηλικίες, είναι μέσο διαπαιδαγώγησης, σωματικής ευεξίας, συνεργασίας, σεβασμού και διασκέδασης. Το Ευ Αγωνίζεσθαι δεν είναι απλώς ένα σύνθημα, αλλά μια στάση ζωής. Η νίκη έχει αξία μόνο όταν έρχεται ως αποτέλεσμα ειλικρινούς προσπάθειας, χωρίς πίεση και άγχος.
Η επιτυχία ενός ερασιτεχνικού σωματείου δεν μετριέται μόνο με τα κύπελλα, αλλά κυρίως με το πόσα παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι τους με χαμόγελο. Με το πόσα παιδιά συνεχίζουν να αγαπούν το άθλημα. Με το πόσοι νέοι άνθρωποι μεγαλώνουν με αξίες που θα κουβαλούν για μια ζωή.
Η πίεση για αποτελέσματα, η μονόπλευρη προσήλωση στη νίκη, οι υπερβολικές απαιτήσεις από παιδιά και προπονητές, όχι μόνο δεν βοηθούν αλλά συχνά φέρνουν και τα αντίθετα αποτελέσματα: απογοήτευση, άγχος, εγκατάλειψη του αθλητισμού.
Ας προσπαθήσουμε όλοι να μην χαθεί ο προσανατολισμός και ο ρομαντισμός!
Ο αθλητισμός είναι γιορτή, είναι χαρά, είναι δημιουργία. Και σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος όλων μας προπονητών, διοικήσεων, γονέων είναι να προστατέψουμε αυτό το περιβάλλον και να προσφέρουμε στα παιδιά μας το δικαίωμα να αθλούνται ελεύθερα, υγιώς και με αξιοπρέπεια.