Πρέπει να είναι αυτοσκοπός η κατάκτηση ενός τίτλου στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο;
Πολλές φορές πάνω στον πανικό κάποιων για πολλά και σίγουρα αποτελέσματα που σημαίνει τίτλους και επιτυχίες, χάνουμε και το νόημα της ενασχόλησης με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Οχι βέβαια ότι είναι κακό μέσα απο μια διαδικασία να φτάνουμε και στον στόχο. Αυτό είναι απόλυτα υγιές και φυσιολογικό! Άλλα δεν είναι φυσιολογικά και εμείς εδώ στο "ΦΟΥΛ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ" έχουμε μάθει να βλέπουμε και να αναλύουμε όλα αυτά που συμβαίνουν πίσω απο τις κουρτίνες!!!Να εντοπίζουμε τα καλά και τα άσχημα και να τα αναδεικνύουμε
Ζούμε σε μια εποχή όπου η επιτυχία συχνά μετριέται με κύπελλα, πρωταθλήματα και χειροκροτήματα. Αλλά όταν μιλάμε για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, μήπως χάνεται το νόημα όταν γίνεται αυτοσκοπός η κατάκτηση ενός τίτλου; Δεν πρέπει κάποια φορά να μας απασχολήσουν και αυτά; Να μην τα ψάχνουμε αυτά; Να μην καταθέτουμε την άποψη μας που μπορεί να βοηθήσει πολλά νέα παιδιά να διαχειριστούν τέτοιες καταστάσεις; Ε,εμείς θα κάνουμε αυτό που πιστεύουμε και στο τέλος της ημέρας θα κάνουμε το <<ταμείο>>
Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο γεννήθηκε από την αγνή αγάπη για το άθλημα. Είναι το πεδίο όπου ο μαθητής παίζει δίπλα στον εργάτη, ο δάσκαλος με τον αγρότη, και όλοι μαζί μοιράζονται κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα τρόπαιο: το πάθος, τη συντροφικότητα, την ελευθερία να εκφραστούν μέσα στο γήπεδο.
Ασφαλώς, ο ανταγωνισμός είναι αναπόσπαστο κομμάτι κάθε αθλητικής δραστηριότητας. Το να θες να κερδίσεις, να βελτιώνεσαι, να δοκιμάζεις τα όριά σου, είναι θεμιτό και υγιές. Όμως, όταν το "πρέπει να πάρουμε τον τίτλο" μετατρέπεται σε εμμονή, τότε αλλάζει και το χρώμα του παιχνιδιού. Πίεση, συγκρούσεις, σκληρότητα, ακόμα και αλλοίωση των αξιών – όλα αυτά μπορούν να πάρουν τη θέση της χαράς και της δημιουργίας.
Μήπως λοιπόν, ειδικά στο ερασιτεχνικό επίπεδο, θα έπρεπε η φιλοσοφία να είναι διαφορετική; Δεν πρέπει επιτέλους να ασχοληθούμε και με την πραγματική φιλοσοφία που πρέπει να διέπει τον ερασιτεχνισμό;
Να διδάσκουμε πρώτα ήθος και αθλητικό πνεύμα.
Να χτίζουμε σχέσεις και αναμνήσεις, όχι απλώς στατιστικά.
Να παίζουμε για την ομάδα, για το παιχνίδι, για τον εαυτό μας – όχι για την προσωπική δόξα.
Ο τίτλος και οι επιτυχίες είναι ευχάριστο αποτέλεσμα, όχι αυτοσκοπός. Και το ποδόσφαιρο, όταν παίζεται με καρδιά, είναι από μόνο του μια νίκη.