Στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο επικεντρωνόμαστε ως επι τω πλείστον στην τεχνική κατάρτιση, τη φυσική κατάσταση και την τακτική εκπαίδευση. Ωστόσο, εξίσου σημαντική (μπορεί και σημαντικότερη )είναι η ψυχολογική προετοιμασία των ποδοσφαιριστών και κυρίως των νέων παιδιών.
Θα πρέπει όλοι όσοι ασχολούνται με τον αθλητισμό να γνωρίζουν ότι η μη επίτευξη των στόχων είναι σχεδόν αναπόφευκτα κομμάτια κάθε αθλητικής πορείας, και η σωστή διαχείρισή τους αποτελεί πολύτιμο μάθημα ζωής.
Η ήττα είναι φυσικό κομμάτι του ανταγωνισμού και μπορεί μέσα απο αυτήν να διδαχτούμε ταπεινότητα και αποδοχή ενώ μας ωθεί να δουλέψουμε περισσότερο για να βελτιωθούμε και να γίνουμε πιο ανθεκτικοί.
Αν λοιπόν δεν μάθουμε να διαχειριστούμε την ήττα η την μη επίτευξη στόχων τότε οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Απογοήτευση, άγχος, εγκατάλειψη είναι στην σημερινή κυρίως εποχή η εξέλιξη όταν τα παιδιά δεν είναι θωρακισμένα να αντιμετωπίσουν όπως πρέπει δύσκολες καταστάσεις.
Σημαντικός λοιπόν είναι ο ρόλος των προπονητών και του οικογενειακού περιβάλλοντος που θα πρέπει οι μεν να διδάσκουν ότι η ήττα δεν είναι αποτυχία αλλά ένα <<εργαλείο>> για να βελτιωθούν και οι δεύτεροι να τους υποστηρίζουν χωρίς πίεση για την νίκη και να εστιάζουν περισσότερο στην συμμετοχή και την προσπάθεια.
Μετά απο κάθε ήττα θα πρέπει να αφιερώνεται χρόνος για για συζήτηση, για διερεύνηση των λαθών, την βελτίωση σε ομαδικότητα, πειθαρχία
Η νίκη είναι στιγμιαία, αλλά η σωστή διαχείριση της ήττας χτίζει χαρακτήρα. Ας προσπαθήσουμε όλοι μας να εφοδιάσουμε και να ενισχύσουμε τα παιδιά όχι μόνο για το γήπεδο, αλλά και για την υπόλοιπη ζωή τους.