Φίλοι και συμπαίκτες.
Μεγαλώσαμε όλοι μαζί στην ίδια γειτονιά.
Πρωτοπαίξαμε ποδόσφαιρο στις μικρές αλάνες γύρω από την Αγίου Δημητρίου,την Κασσάνδρου και την Ρωμαική Αγορά.
Στην μαρμάρινη Πλατεία Διοικητηρίου συναντιόμασταν σχεδόν καθημερινά για να πάρουμε μέρος στο απογευματινό «ντέρμπυ».
Ο κόσμος ήταν πολύς και στριμωχνότανε στα σκαλοπάτια της Πλατείας και στα μάρμαρα,για να παρακολουθήσει τα αυτοσχέδια ματς και τους μικρούς ζογκλέρ.
Τα επόμενα χρόνια οι περισσότεροι συνεχίσαμε το ποδόσφαιρο στον ΠΑΟΔ,την ιστορική ομάδα του κέντρου της Θεσσαλονίκης και κάποιοι παίξανε στη Νίκη Διοικητηρίου που έδρευε τότε στη Ρακτιβάν.
Ο Κώστας Λεπτοκαρίδης ήταν ένας από εμάς.
Ήμασταν φίλοι και συμπαίκτες στον ΠΑΟΔ και στην εφηβική ομάδα της Μαύρης Θύελλας.
Το 1979 μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Αθηνών και μετάκομισε από τη Θεσσαλονίκη.
Έπαιξε επίσης στον ΠΑΣ Γιάννενα,στη Δόξα Δράμας και στη Ρόδο όπου τελικά εγκαταστάθηκε και έφτιαξε τη ζωή του.
Ο Κωστάκης (όπως τον αποκαλούσαμε τότε) έκανε μία σημαντική καριέρα σ´αυτές τις ομάδες της Α’ Εθνικής.
Εκπροσώπησε επάξια,με το ήθος ,το ταλέντο και το πάθος του,όλους μας.
Την προηγούμενη Τρίτη βρεθήκαμε μετά από πολλά χρόνια,όλοι οι παλιοί φίλοι και συμπαίκτες,θυμηθήκαμε τα παλιά,συγκινηθήκαμε,είπαμε μικρές όμορφες ποδοσφαιρικές ιστορίες και τιμήσαμε τον Κώστα Λεπτοκαρίδη.
Υποσχεθήκαμε να τα λέμε τακτικότερα
γιατί καταλάβαμε,για μία ακόμη φορά, ότι τελικά
πατρίδα μας είναι η παιδική μας ηλικία!
Και τη δική μας παιδική ηλικία τη περάσαμε στο Διοικητήριο!
