Ο χρήστης Φωτης Φραντζεσκακης 
αισθάνεται νοσταλγεί τους δικούς του...
Σαν παιδάκια καπου στην τούμπα στο αυτοσχέδιο γήπεδο μας το ορφανοτροφείο με δεντρα για δοκάρια ήρθε κάπου στην δεκαετία του 80 ένας φίλος μας από Γερμανία...ο Βασίλης ο Γερμανός ετσι τον λέγανε Γιατί υπήρχε και ο Βασίλης ο Έλληνας.. Και μας έφερε αυτή την μπάλα ...κοιμομασταν και ξυπνούσα με το όνειρο να παίξουμε με αυτήν ......νιωθαμε τόσο σημαντική Γιατί παίζαμε τότε με.αυτη την μπάλα .....!!!!!!!
Θα ήθελα πολύ να ήμουν παιδί και να έπαιζα με όλα τα παιδιά εκεί που δεν είχαμε το ταλέντο αλλά είχαμε την τρέλα και αυτή η αλάνα έβγαλε πολλούς ποδοσφαιριστές χωρίς να υπάρχει καν προπονητής...