Σαν σήμερα τις πρώτες μέρες του Νοέμβρη του 1988 ο προπονητής της ΑΕΦ αφού τελείωσε η προπόνηση με φώναξε στα γραφεία του συλλόγου γιατί κάτι ήθελε να μου ανακοινώσει.
Ήταν μια βροχερή μερα, τα ρούχα μου εσταζαν, το πρόσωπο κ τα ρούχα μου μέσα στη λάσπη , το γήπεδο ξερό, η καρδιά μου θυμάμαι χτυπούσε δυνατά κ κόντευε να σπάσει γιατί θα έμπαινα μέσα στα γραφεία.
Χτύπησα την πόρτα είδα στα γραφεία τρεις ανθρώπους της διοίκησης να με περιμένουν μαζί με τον προπονητή.
Πρώτος μίλησε ο Τοτος
, κάτσε ρε παντρεμενακια μου είπε.
Δίπλα του ο Τζοανος
Βαλαντακο κρυώνεις? με ρώτησε , σηκώθηκε πήγε στη σόμπα του γραφείου που επάνω είχε την τσαγιέρα και μέσα το μαγικό τσάι του φροντιστή κ αγαπημένου μας Νίκου Σακαλη
.
Μου έβαλε σε ένα ποτήρι πλαστικό κ μ αγκάλιασε, πιες μου λέει μη ντρέπεσαι 
.
Το λόγο πήρε τότε ο προπονητής άκου μικρέ δεν θα σε κρατήσω πολύ γιατί στάζεις, πήγαινε σπίτι κάνε μπάνιο κ την Κυριακή θα έρθεις μαζί μας στο ανδρικο.
Νόμιζα άνοιξε η γη κ θα έπεφτα μέσα, δεν το πίστευα θα φορούσα την φανέλα του ανδρικού την φανέλα της ΑΕΦ .
Είπα ευχαριστώ και μια γρήγορη καληνύχτα, θυμάμαι σαν τώρα σηκώθηκε ο Τοτος με το μαύρο δαχτυλίδι στο μικρό του δάχτυλο να μου δίνει το χέρι του και να μου λέει
μπράβο
Βαλαντακο κ να με αγκαλιάζει.Άνοιξα την πόρτα έτρεξα από το γήπεδο μέχρι το σπίτι, μπήκα στο μπάνιο έβγαλα τα λασπωμενα ρούχα μου και έκατσα εκεί μόνος κ έκλαιγα δεν το πίστευα.
Από τότε υπηρετώ το ερασιτεχνικό της Θεσσαλονίκης με αγάπη , ευχαριστώ τον Θεό που με αξίωσε ν' αγωνιστώ σε σχεδόν 700 επίσημους αγώνες με παραπάνω από 380 γκολ.
Ευχαριστω τον Θεό που μέχρι τα 49 μου συνεχίζω να μαθαίνω στα μικρά παιδιά τι σημαίνει ΑΕΦ, ποιοι φόρεσαν αυτή την φανέλα, φανέλα που συνεχίζω να φοράω ακόμα κ σήμερα την φανέλα της ΑΕΦ.
Πέρασαν 35 χρόνια από τότε στα ανδρικά τμήματα κ συνολικά 42 χρόνια στα γήπεδα από την ακαδημια της ΑΕΦ κ δεν έχει αλλάξει τίποτα ΟΛΑ είναι σαν την πρώτη μέρα.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΘΕΈ ΜΟΥ 


