Όσοι ασχολούμαστε με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο γνωρίζουμε πολύ καλά τι συνέβαινε και το τι συμβαίνει σήμερα στην διαιτησία.
Μπορούμε να κάνουμε συγκρίσεις με το τότε και το τώρα. Έχουμε την δυνατότητα να κρίνουμε αν έχουν γίνει βήματα προόδου η όχι! Ε, λοιπόν μπορώ να πω ότι το μόνο αρνητικό είναι ότι τις σχολές δεν τις παρακολουθούν τόσα πολλά παιδιά όπως παλιά και σε αυτό ίσως υπάρχουν δικαιολογίες. Κατά τα άλλα η διαιτησία στην Θεσσαλονίκη σε τοπικό επίπεδο τα πάει πολύ καλά εκτός κάποιων μεμονωμένων περιπτώσεων που πάντα θα υπάρχουν ότι και να γίνει. Ακούγεται καλά το <<καρπούζι να κοπεί στην μέση>> η <<να παίξει πενήντα-πενήντα>> αλλά στην διαιτησία ζυγαριές δεν υπάρχουν! Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν λάθη και τα λάθη θα ευνοήσουν κάποιον την μια φορά και την άλλη τον άλλον! Αυτή είναι η διαιτησία αν θέλουμε να την δούμε ρεαλιστικά. Απλά η διαιτησία είναι ένας εύκολος στόχος για να μεταφέρουμε την ευθύνη αλλού για να κοιμόμαστε ήσυχα τα βράδια εμείς! Αυτή η νοοτροπία θα πρέπει να αλλάξει και θα πρότεινα στους προπονητές μέσα σε όλα τα σημαντικά που κάνουν σε μια ομάδα, θα πρέπει να μάθουν και να εκπαιδεύσουν στους ποδοσφαιριστές τους πως να νικάνε και τα λάθη των διαιτητών, πως να είναι δυνατοί και ψύχραιμοι για να μπορέσουν να τα αντιμετωπίσουν!
Η διαιτησία έχει κάνει τεράστια άλματα προόδου όπως και το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και έχει συμβάλει στην περαιτέρω ανάπτυξη της ποιότητας και θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να την προστατέψουμε και να την αφήσουμε έξω απο όποια σενάρια πλάθουν μέσα στο μυαλό τους κάποιοι κακοπροαίρετοι. Τα νέα παιδιά χρειάζονται στήριξη και ανοχή όπως ακριβώς γίνεται και με τους νέους ποδοσφαιριστές για να μπορέσουν και αυτοί να φτάσουν σε ένα επίπεδο που θέλουμε όλοι.
Όλα αυτά αφορούν την διαιτησία σε τοπικό επίπεδο γιατί απο εκεί και πέρα αναλαμβάνουν οι άλλοι!!!