Οι δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ερασιτεχνικά σωματεία συσσωρεύονται όσο περνάει ο καιρός και πλέον δεν είναι εύκολο να συντηρηθεί το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Τα ερασιτεχνικά σωματεία στηρίζονται αποκλειστικά στο μεράκι κάποιων ανθρώπων που κάνουν τον πρόεδρο και τον ταμία μέχρι και τον φροντιστή που πλένει τα ρούχα, φουσκώνει τις μπάλες και κάνει τις γραμμές στα γήπεδα.
Το θέμα είναι ότι και αυτοί οι παράγοντες είτε κουράστηκαν είτε τους πήραν τα χρόνια και δεν έχουν τις δυνάμεις και τις αντιστάσεις για να ανταπεξέλθουν στις σημερινές απαιτήσεις όπου τα έσοδα έχουν σχεδόν μηδενιστή!!!
Πρέπει οι παράγοντες να τρέξουν για να βρουν παίκτες, προπονητή, να αγοράσουν ρούχα και στολές, να συντηρήσουν τα γήπεδα, να φροντίσουν για τη θέρμανση των αποδυτηρίων, να βρουν γιατρό αγώνα και τώρα με την πανδημία να τηρούν και τα μέτρα προστασίας που προβλέπονται από τα πρωτόκολλα.
Όλα τα προηγούμενα χρόνια διαλύθηκαν ομάδες και φαίνεται ότι πολύ δύσκολα θα αλλάξει και όσοι είμαστε παλιοί στον χώρο θα δούμε έναν ποδοσφαιρικό χάρτη εντελώς διαφορετικό. Όσο περνούν τα χρόνια τα χωριά ερημώνουν αφού η νεολαία ψάχνει το μέλλον της στις πόλεις και το εξωτερικό με συνέπεια να μένουν πίσω άνθρωποι μεγάλης ηλικίας. Παλαιότερα υπήρχαν κάποιοι νέοι άνθρωποι αγαπούσαν τον τόπο τους και έστω και δύσκολα προσπαθούσαν να έχουν ομάδα στο χωριό τους.Αυτά πλέον δεν ισχύουν αφού το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο έχει γίνει πολύ ακριβό και δύσκολα μπορεί κανείς να ανταπεξέλθει στα οικονομικά μεγέθη αν δεν υπάρχει είτε η απόλυτη στήριξη απο τις τοπικές κοινωνίες είτε να υπάρχει κάποιος οι κάποιοι που θα πρέπει να βάλουν το χέρι βαθιά!
Αν λοιπόν δεν υπάρξει κάποια μέριμνα απο δήμους,περιφέρεις,κράτος,Ενώσεις,ΕΠΟ τα επόμενα χρόνια οι ομάδες δυστυχώς θα μειώνονται δραματικά με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό για την νεολαία. Μαζί με όλα τα παραπάνω θα πρέπει το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο να επιστρέψει στις ρίζες του και να αλλάξει η φιλοσοφία όλων αυτών που έχουν σαν αυτοσκοπό τις εφήμερες επιτυχίες και τους τίτλους. Όχι βέβαια ότι είναι κακό κάποιος να βάζει στόχους και να τους επιτυγχάνει, αλλά θα πρέπει να μπορεί και να υποστηρίξει τους όποιους στόχους, διότι σε διαφορετική περίπτωση κάποια στιγμή θα κουνήσει μαντήλι και η ομάδα θα πάει στα βράχια. Οι απόψεις αυτές αφορούν το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο γενικότερα και αν κάποιος ψάξει να δει τι γίνεται σε όλες τις Ενώσεις τότε θα τον πιάσει ψυχοπλάκωμα!
Τελειώνοντας να καταθέσω την στεναχώρια και την διαπίστωση οτι η ΕΠΟ που υποτίθεται διοικείται απο ανθρώπους που προέρχονται απο τις Ενώσεις, δεν δίνει σημασία για την κατάντια του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου. Βρίσκονται σε μια κόντρα με όλους και με όλα, ασχολούνται με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο και την διαιτησία και όταν θα πάρουν χαμπάρι το τι γίνεται(ξέρουν τι γίνεται) θα είναι αργά και το ποτάμι δεν θα μπορεί να γυρίσει πίσω.