Θα πρέπει κάποτε οι τοπικές επιχειρήσεις να αντιληφθούν οτι είναι προς το συμφέρον τους να έχουν την στήριξη των τοπικών κοινωνιών και αυτό βέβαια δεν γίνεται <<με τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου>>.
Θα πρέπει πρώτα και πάνω απο όλα να γίνει άνοιγμα προς την τοπική κοινωνία και τον κόσμο που την αποτελεί. Μέρος αυτού του <<γραναζιού>> είναι και τα σωματεία της γειτονιάς και των χωριών που εκφράζουν ένα τεράστιο κομμάτι του πληθυσμού τους.Οι επιχειρήσεις μικρές η μεγάλες θα πρέπει κατά την ταπεινή μου άποψη να έχουν πρωταρχικό και διαχρονικό στόχο την στήριξη των αναγκών ενός κοινωνικού συνόλου όπως είναι τα σωματεία που εκπαιδεύουν και γαλουχούν τα παιδιά στην <<ευγενή άμιλλα>> και άλλα ιδεώδη που θα τους κάνουν χρήσιμους ανθρώπους στο μέλλον. Με υπευθυνότητα και αλληλεγγύη κατά το μέτρο του δυνατού θα πρέπει να βοηθούν την προσπάθεια που γίνεται σε αυτές τις <<κυψέλες>> κάτω απο πραγματικά αντίξοες συνθήκες. Μόνο έτσι θα αναπτυχθεί η αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο πλευρών που θα αποφέρει <<καρπούς>> και για τις δύο πλευρές. Για τις επιχειρήσεις να μπορέσουν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν και για τα σωματεία επίσης το ίδιο.
Είναι καθήκον και υποχρέωση των επιχειρήσεων στα πλαίσια της κοινωνικής ευθύνης να επιστρέφουν ένα ποσοστό απο τα κέρδη στην κοινωνία! Με διάφορες μορφές! Μέσα σε όλα αυτά ας έχουν υπόψιν και τα ερασιτεχνικά σωματεία.
Ξέρω ότι πολλοί θα με κατηγορήσουν γι αυτές τις απόψεις, όμως η αγάπη μου σε αυτό που υπηρετώ διαχρονικά με κάνει να τα προσπερνάω όλα αυτά και να συνεχίζω να πιστεύω για την ανάγκη να προστατευθεί και να βοηθηθεί ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που τόσα και τόσα προσφέρει.