Η αλήθεια είναι ότι το ποδόσφαιρο είχε και την φαντασία σαν μέρος ενός παιχνιδιού και αυτό το έκανε ακόμη πιο όμορφο και ελκυστικό.
Πλέον αυτό που κυριαρχεί είναι η δύναμη και το τρέξιμο και βεβαίως έχουν επικρατήσει τα συστήματα και οι σχηματισμοί μέσα στο γήπεδο. Καμία φαντασία κανένας αυτοσχεδιασμός απο τους παίκτες! Κανονικά κομπιούτερ τους οποίους τα σύγχρονα κομπιούτερ καταγράφουν τις κινήσεις τους και μετράνε τα χιλιόμετρα που διανύουν!
Τώρα πλέον για να διακριθεί ένας παίκτης θα πρέπει να κάνει <<παπάδες>> και αυτό είναι πολύ δύσκολο υπο τις σημερινές συνθήκες. Είναι όπως οι απόφοιτοι Λυκείου που την δεκαετία του 50-60-70 ήταν δακτυλοδεικτούμενοι, όμως τους έφαγε η μαρμάγκα με το που μπήκαν στο παιχνίδι οι άλλοι με τους τίτλους των πανεπηστημίων, τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά.
Δεν μπορώ να ξεχάσω την Βραζιλία να προσφέρει θέαμα και να κερδίζει το χειροκρότημα, όμως οι τίτλοι πήγαιναν αλλού!