Επειδή το τελευταίο διάστημα υπήρξαν κάποιες παρερμηνείες και κάποιες απόψεις σε ότι αφορά την έννοια του ερασιτεχνισμού και όλα αυτά που πρεσβεύει, αποφάσισα να γράψω την δική μου άποψη με την οποία βέβαια αρκετοί μπορεί να διαφωνούν. Αυτό είναι η δημοκρατία. Αλλοίμονο αν συμφωνούσαμε σε όλα!
Πιστεύω λοιπόν καταρχάς ότι ο ερασιτεχνικός αθλητισμός που είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας, παρά τα όσα ακούγονται και γράφονται κατά καιρούς, είναι το πιο υγειές κομμάτι της.
Σε αυτόν τον χώρο νομίζω ότι δεν θα πρέπει σε καμιά των περιπτώσεων να είναι αυτοσκοπός η νίκη και οι τίτλοι αλλά και άλλες σημαντικές επιτυχίες! Αυτή θα πρέπει να είναι η βάση της σκέψης που θα πρέπει να διέπει όλους όσους με τον έναν η άλλον τρόπο συμμετέχουν σε αυτήν την διαδικασία!Ναι,όλα αυτά δεν θα πρέπει να είναι αυτοσκοπός! Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν στόχοι και οράματα! Και βεβαίως όταν έρχονται χαιρόμαστε και είναι λογικό να τα θέλουμε! Αλλά επαναλαμβάνω δεν θα πρέπει να είναι αυτοσκοπός! Εκεί χαλάνε όλα!
Στον ερασιτεχνικό αθλητισμό το πρώτιστο θα πρέπει να είναι η διαπαιδαγώγηση των αθλητών και αθλητριών για να βοηθηθούν και να διαμορφώσουν ολοκληρωμένες προσωπικότητες που θα είναι ωφέλιμες για την κοινωνία. Αυτός πρέπει να είναι ο βασικός στόχος ενός οργανωμένου σωματείου...
Μέσα απο αυτήν την διαδικασία πολλά απο τα παιδιά που έχουν ταλέντο και θέληση σε συνδυασμό με την σκληρή δουλειά μπορούν να προχωρήσουν και να κάνουν καριέρα σε επαγγελματικό επίπεδο. Και σε αυτήν την περίπτωση τα ερασιτεχνικά σωματεία παίζουν σημαντικό ρόλο και αυτό όλα αυτά τα χρόνια δεν αναγνωρίζεται όσο θα έπρεπε. Σχεδόν όλοι όσοι συμμετέχουν στην διαδικασία κυρίως του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, αγνοούν παντελώς την διαδρομή τους και κυρίως απο που ξεκίνησαν. Το ίδιο και η πολιτεία που διαχρονικά δεν στάθηκε όσο θα έπρεπε στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Καλά για την ΕΠΟ μην το συζητάμε γιατί θα χαλαστούμε πρωί-πρωί.
Το βέβαιο φίλοι μου αγαπημένοι είναι ότι όλοι όσοι ασχολούνται με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό κάτι κερδίζουν που έχει σχέση πρώτα με την ψυχική υγεία και αμέσως μετά σε όλα τα επίπεδα.
Επιδίωξη της κοινωνίας νομίζω ότι θα πρέπει να είναι η ενασχόληση όσο το δυνατόν περισσότερων παιδιών με οποιοδήποτε άθλημα που το διέπουν οι συγκεκριμένοι κανόνες και να ευχαριστηθούν το <<ταξίδι>>,να αποκτήσουν εμπειρίες που θα τους φανούν χρήσιμες για το μέλλον, να μάθουν μέσα απο μια επίπονη διαδικασία να πειθαρχούν, να μάθουν να συνεργάζονται, να μάχονται και να φτάνουν σε κάποιο αποτέλεσμα που επαναλαμβάνω δεν θα πρέπει να είναι αυτοσκοπός γιατί θα χαθεί εκτός των άλλων και ο ρομαντισμός που θα πρέπει να υπάρχει σαν απόσταγμα σε αυτήν την προσπάθεια.
Η εμπειρία μου όλων αυτών των χρόνων μου δίδαξε ότι μέσα απο το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο πλάθονται χαρακτήρες που μπορούν πολύ πιο εύκολα να αντιμετωπίσουν προκλήσεις της ζωής και γι αυτό και μόνο αξίζει κανείς να ασχοληθεί με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και να βοηθήσει στο να γίνουν καλύτερα τα πράγματα.
Το μεγάλο στοίχημα είναι να μπορέσουν να παραμείνουν στον χώρο οι παράγοντες, που νιώθουν η αλήθεια είναι μια απογοήτευση απο την αντιμετώπιση που τυγχάνουν απο θεσμοθετημένους φορείς. Να μείνουν στον χώρο γιατί ξέρουν ότι αξίζει! Το μεγάλο στοίχημα είναι να μείνουν οι παράγοντες και να παλέψουν για να εντάξουν σε αυτόν τον χώρο όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά....
Αν φύγουμε όλοι εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί το μέγεθος της ζημιάς που θα γίνει στην νεολαία μας, την οποία παρά τα όσα ακούγονται αξίζει να την στηρίξουμε.