Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου είναι από τις πιο σκληρές δοκιμασίες της ζωής και δεν είναι και τόσο εύκολο να την ξεπεράσει κανείς.
Γροθιά στο στομάχι ένιωσα πριν απο λίγο με το που έμαθα ότι ο Γιώργος Προκοπίδης έχασε την μάχη που έδινε εδώ και πολύ καιρό με τον θάνατο! Είναι κρίμα και άδικο ένας άνθρωπος σαν τον Γιώργο να φύγει τόσο άδοξα. Με τίμησε με την φιλία του απο τις μέρες που ανέλαβε να βοηθήσει στην αναγέννηση της Δόξας Αρετής και μετέπειτα στους αγώνες που δίναμε για να βάλουμε ένα λιθαράκι στην αναβάθμιση της ζωής των πολιτών της περιοχής του Λαγκαδά.
Θρηνώ με άλλους πολλούς την απώλεια ενός προσώπου που αφήνει πίσω του ένα τεράστιο έργο και ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Είναι απο εκείνες τις στιγμές που κανείς αναρωτιέται <<γιατί θεέ μου γιατί;>>.Είναι απο εκείνες τις στιγμές που κανείς νιώθει την γη να φεύγει κάτω απο τα πόδια του. Τα συναισθήματα που νιώθω αυτήν την στιγμή δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε κάποιες γραμμές!!!Μόνο θλίψη και οδύνη για έναν καλό φίλο που φεύγει πρόωρα αφού είχε πολλά ακόμη να δώσει.