Γράφει ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Ο Βεζίρης Ιζνογκούντ στην ομώνυμη σειρά κόμικ του Ρενέ Γκοσινύ, δημιουργού του «Αστερίξ», του «Λούκι Λουκ» και του «μικρού Νικόλα» σκέφτεται συνέχεια για τον εαυτό του και όχι για το σύνολο.
Ο Ιζνογκούντ είναι Βεζίρης, δηλαδή κάτι σαν πρωθυπουργός, (αλλά λιγότερο τιμητικό αξίωμα). Στα τουρκικά vezir σημαίνει ανώτατος διοικητικός και πολιτικός άρχοντας.
Η σκέψη του λοιπόν είναι να γίνει χαλίφης, που είναι το ανώτατο πολιτικοθρησκευτικό αξίωμα, φορτισμένο με παραδοσιακή αίγλη.
Από την θέση που κατέχει και με την βοήθεια των φίλων του «αυλικών» είναι συνέχεια στην ρουφιανιά.
Μεταφέρει ανάλογα κάθε φορά όπως τον συμφέρει λάθος πληροφορίες στον Χαλίφη.
Ο Ιζνογκούντ είναι βεζίρης, δηλαδή ήδη γαμεί και δέρνει αλλά δεν είναι ικανοποιημένος με τίποτα λιγότερο από το να γίνει χαλίφης, απόλυτος άρχων του Ισλάμ και κάνει τα αδύνατα δυνατά να εκπληρώσει αυτή την φιλοδοξία του.
Ίντριγκες διαπλοκές πισώπλατα καρφώματα σαμποτάζ και κατηγόριες είναι στο καθημερινό του πιάτο που σερβίρει στον Χαλίφη εν αγνοία του.
Είναι ικανός να πατήσει επί πτωμάτων για να το πετύχει και δεν τον ενδιαφέρει το καλό του παλατιού παρά μόνο πως θα κρατηθεί στην εξουσία για να πάρει τον έλεγχο και την αρχηγία.
Οι συνεργάτες που έχει δίπλα του είναι άνθρωποι ανίκανοι αλλά αρκετά ικανοί να εκπληρώσουν τα όνειρά του.
Συμπέρασμα πάντα δίπλα μας βρίσκεται ένας Ιζνογκούντ για αυτό το Ποδόσφαιρο η Πολιτική μας και η Κοινωνία μας βελτιώνεται σε ρυθμούς μικρότερους από το βάδισμα της χελώνας.