Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο φίλοι μου αγαπημένοι και κατ επέκταση ο ρόλος των σωματείων δεν θα πρέπει να περιχαρακώνεται αποκλειστικά σε μια καλή πορεία και την κατάκτηση ενός τίτλου.
Πρέπει όλα αυτά να εξελίσσονται με βάση την φιλοσοφία του ερασιτεχνισμού, διαφορετικά αλλοιώνεται ο χαρακτήρας της προσπάθειας. Για να μην παρεξηγηθούμε βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι όλα γίνονται με έναν ερασιτεχνικό τρόπο.
Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο απλά καταθέτω για συζήτηση και προβληματισμό κάποιων διαδικασιών και συμπεριφορών πάνω στα οποία θα πρέπει να προβληματιστούμε όλοι.
Για σήμερα πρέπει να επισημάνω ότι το ποδόσφαιρο στο ξεκίνημα του θα πρέπει να έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα όπου πρώτιστα θα πρέπει να μεταλαμπαδεύονται έννοιες όπως θάρος,δικαιοσύνη,ελευθερία,ειρήνη. Έχοντας στην <<φαρέτρα>> του ο κάθε νεαρός ποδοσφαιριστής <<όπλα>> όπως τα παραπάνω θα μπορεί να υπερασπιστεί με καλύτερους όρους την ιδέα του <<ευ αγωνίζεσθαι>> μέσα απο την οποία μπορεί να διεκδικήσει την επικράτηση.
Να μάθει να διεκδικεί μέσα απο αυτήν την φιλοσοφία το καλύτερο, που δεν είναι απαραίτητο να είναι μόνο μια νίκη σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου.
Ειδικά στις μικρές ηλικίες θα πρέπει να είναι κανόνας η διδαχή και η εφαρμογή τέτοιων εννοιών και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μπει και στο δημοτικό η ώρα των κανόνων συμπεριφοράς και λειτουργίας μέσα στον ερασιτεχνικό αθλητισμό.
Μπορεί για κάποιους να είναι βαρετά όλα αυτά που γράφω, αλλά πιστέψτε με είναι βασικά στοιχεία για να δούμε στο μέλλον το ποδόσφαιρο να αλλάζει για να μπορούμε να το χαιρόμαστε και όχι να είναι ένας χώρος παράδειγμα αποφυγής. Ήρθε η ώρα μιας διαφορετικής προσέγγισης του χώρου, που αδικήθηκε και πληγώθηκε πολύ απο ανθρώπινες συμπεριφορές. Σίγουρα τα πράγματα δεν είναι και τόσο εύκολα αφού έχει παγιωθεί με βαθιές ρίζες μία διαφορετική κουλτούρα με ευθύνη και επίσημων φορέων και θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια για να αλλάξουν η να μπολιαστούν κάποιοι νέοι κανόνες. Θα πρέπει όμως κάποτε να γίνει ένα ξεκίνημα....