Η εναλλαγή συναισθημάτων από τη χαρά στη λύπη σε όλο το 90λεπτο είναι κάτι που δεν το συναντάει κανείς τόσο συχνά σε άλλα αθλήματα.
Είναι αυτή η αίσθηση του απρόβλεπτου που γεννάει αμφιβολία για την τελική έκβαση του αγώνα ακόμα και για το πιο δυνατό φαβορί, όταν στα περισσότερα άλλα αθλήματα, ατομικά ή ομαδικά η καλύτερη ομάδα, ο καλύτερος χρόνος, η καλύτερη τεχνική θα υπερισχύσει εννιά φορές στις δέκα. Στο ποδόσφαιρο κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς είδαμε να συμβαίνουν πολλές ανατροπές.
Η υπερηφάνεια δεν αλλάζει ομάδες επειδή η αντίπαλη ομάδα έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να κερδίσει. Η υπερηφάνεια εμπιστεύεται την ομάδα. Ό, τι και αν γίνει, δείχνετε υπερηφάνεια για την ομάδα σας, υποστηρίζοντάς την σε καλές και δύσκολες στιγμές.
Είτε μικρή ομάδα είτε μεγάλη η περηφάνεια παραμένει ψηλά.
Ο παλμός και το πάθος στην κερκίδα, η όμορφη ατμόσφαιρα που επικρατεί πριν την σέντρα αλλά και κατά την διάρκεια του παιχνιδιού. Ξεσηκωμός, φωνές, ένταση, τραγούδια και χρώμα η ομορφιά της κερκίδας. Και τα συνθήματα…. μαγεία πραγματικά!
Ποδόσφαιρο μπορεί να παίξει κανείς στο πεζοδρόμιο,στην αυλή,στην πλατεία και στον δρόμο(όταν δεν έχει αυτοκίνητα).