Τώρα που ζήσαμε και την στέρηση για πρώτη φορά και για τόσο χρονικό διάστημα του δικού μας ποδοσφαίρου(το ερασιτεχνικό βέβαια),νομίζω ότι έχουμε καταλάβει γιατί είναι μοναδικές οι στιγμές στα γήπεδα και η ιεροτελεστία που ζούμε τα Σαββατοκύριακα.
Καταλάβαμε το πόσο μας λείπει και ότι υπάρχει ένα κενό στον προγραμματισμό μας.
Θα περάσει όμως και αυτό και θα βρούμε τον βηματισμό μας και θα ζωηρέψουν τα γήπεδα και οι γειτονιές!Θα επικρατήσει και πάλι το <<άσπρο>> και όχι το <<γκρίζο>>.
Θα επιστρέψει το χαμόγελο και ο φόβος θα εξαφανιστεί από τα πρόσωπα των ανθρώπων.