Θυμήθηκα σήμερα που λέτε εκείνα τα όμορφα χρόνια του δημοτικού σχολείου,που ολημερίς και ολονυχτίς κάναμε τις γνωστές παιδικές ζαβολιές!!!
Το θέμα είναι ότι όλα αυτά τα μάθαινε ο δάσκαλος και την επόμενη μέρα το τράβηγμα των αυτιών ήταν στην ημερήσια διάταξη και η βέργα από κρανιά έβγαζε ένα απίστευτο βουητό πριν καταλήξει στην παλάμη.Τον ίδιο πόνο νιώθω αυτές τις ημέρες λόγω της μάσκας, αλλά επιβάλλεται λόγω της κρισιμότητας των ημερών.
