Στις 19 Μαΐου 1919, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου και δρομολόγησε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντιακού Ελληνισμού, που έγινε στο πλαίσιο του Απελευθερωτικού Αγώνα των Τούρκων κατά των Δυτικών (Αγγλογάλλων, Ιταλών, Ελλήνων), που κατείχαν εδάφη της Μικράς Ασίας.
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για αυτές τις πράξεις των Νεότουρκων ήταν η εκτόπιση, η εξάντληση από έκθεση σε κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, οι πορείες θανάτου στην έρημο, οι εν ψυχρώ δολοφονίες. Ο αριθμός των θυμάτων σύμφωνα με την <<Μαύρη Βίβλο>> ανέρχεται 353.000 ανθρώπινες ψυχές θύματα.
Οι επιζώντες της γενοκτονίας κατέφυγαν στην ΕΣΣΔ και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, στην Ελλάδα.