Περίπου 5 δις ευρώ είναι το κόστος για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων που επέφερε ο κορονοϊός στην χώρα μας και λόγω των μέτρων που έχουν παρθεί.
Σε προηγούμενες αναρτήσεις μας είχαμε εξηγήσει τους λόγους που θα έπρεπε στα μέτρα ενίσχυσης ειδικού σκοπού θα έπρεπε να ενταχθούν και τα ερασιτεχνικά σωματεία.
Βρίσκω λοιπόν την ευκαιρία να αναδείξω τον ρόλο του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου στην κοινωνία και την κατάφωρη αδικία που βιώνει για άλλη μια φορά χωρίς να έχει την συμπαράσταση που θα έπρεπε να έχει από ανθρώπους που έχουν ωφεληθεί από αυτό και πολλοί το έχουν εκμεταλλευτεί για την ανάδειξη τους.
Δεν μπορεί να έχουν ενταχθεί και αποζημιωθεί (ως ένα σημείο βέβαια) ποδοσφαιριστές,ηθοποιοί,τραγουδιστές,συνθέτες,μουσικοί,σκηνοθέτες,ποιητές,κινηματογραφιστές και άλλοι πολλοί και να μην έχουν ενταχθεί οργανισμοί που προσφέρουν διαχρονικά στις τοπικές κοινωνίες και πλέον έχουν καταστεί αναπόσπαστο μέρος της λαϊκής κουλτούρας.
Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο για όσους δεν γνωρίζουν έχει καταφέρει να φέρει κοντά ανθρώπους διαφορετικών κοινωνικών τάξεων και έχει δώσει χαρές και λύπες καθώς και το ότι έχει καταφέρει να συμβάλει στην αποφυγή πολλών νέων από <<κακοτράχαλα μονοπάτια>>.
Μόνο και μόνο γι αυτό τα ερασιτεχνικά σωματεία θα έπρεπε να τύχουν διαφορετικής αντιμετώπισης και να μην αναγκάζονται να γίνονται επαίτες για να μπορούν να στέκονται όρθια για να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους.Μόνο και μόνο στην σκέψη ότι ένας νέος σε μια γειτονιά η σε ένα χωριό μπορεί να σωθεί και να μπει στον σωστό δρόμο με την βοήθεια της ποδοσφαιρικής ομάδας θα έπρεπε να μην μας δίνεται το δικαίωμα τώρα να γράφουμε όλα αυτά που γράφουμε.
Σε ένα σύνολο λοιπόν 5 δις ευρώ ένα ποσό με το οποίο θα σταθούν όρθια τα ερασιτεχνικά σωματεία και γιατί όχι να αναβαθμιστεί ο κοινωνικός ρόλος τους και να γίνει γιατί όχι καθολική η συμμετοχή των νέων σε αυτά.
Μιλάμε για χιλιάδες παιδιά,για χιλιάδες γονείς και παππούδες και χιλιάδων ανθρώπων που αφού αποδεχτούν την φιλοσοφία του <<ερασιτεχνισμού>> μπορούν να γίνουν <<στρατιώτες>> και κοινωνοί όλων αυτών ιδεών που πρεσβεύει και που μπορεί να βοηθήσουν την κοινωνία να ξεπεράσει με καλύτερους όρους ακόμη και αυτήν την κατάρα του κορονοϊού.
Είμαι βέβαιος ότι αν ανατρέξουμε στα βιογραφικά όλων των πολιτικών σε κάποια γωνία θα αναγράφεται ότι <<ασχολήθηκε με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο>> η <<έπαιξε μπάλα>>.....και από εκεί μου γενάτε η απορία γιατί κανείς δεν ασχολείται με κάτι που τον βοήθησε κάποτε και τώρα έχει την ανάγκη του!
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν είναι πολιτισμός ο αθλητισμός και είναι πολιτισμός η κάθε μορφής συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις αμφιβόλου αξίας και ποιότητας που επιχορηγούνται από το κράτος και από τους δήμους.
Είναι λυπηρό να μην είναι οι ομάδες της γειτονιάς και του χωριού σε πρώτη προτεραιότητα για κάποιους και να είναι μόνο οι επαγγελματικές ομάδες που προσφέρουν πρόσκαιρες χαρές και αυτοϊκανοποίηση και τίποτα στις τοπικές κοινωνίες!
Είναι πράγματα που θα πρέπει να μας προβληματίσουν και να είναι πεδίο καθημερινής συζήτησης.Περισσότερο όμως θα πρέπει να προβληματίσουν όλους αυτούς που αποφασίζουν και θα πρέπει να δώσουν μόνιμες λύσεις αφού βέβαια πρώτα αντιληφθούν τα οφέλη και το ότι τα σωματεία έχουν την περηφάνια τους και δεν θα δεχτούν ελεημοσύνες και δεν πρόκειται να συγχωρέσουν συμπαιριφορές του τύπου <<πάρτε ένα κοκαλάκι και εσείς>>....