Τον Χρήστο Τερζούδη τον γνώρισα στα μέσα της δεκαετίας του 90 και παρότι δεν συνεργαστήκαμε ποτέ σε κάποιο μέσο,είχαμε άριστες σχέσεις που στηρίζονταν στην αλληλοεκτίμηση και στην αναγνώριση της συνολικής προσπάθειας στον χώρο.
Είναι από τα παιδιά που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι με ανιδιοτέλεια και γι αυτό είχε κερδίσει την εκτίμηση και την αναγνώριση όλων.
Η είδηση του θανάτου του σίγουρα είναι μια γροθιά στο στομάχι για όλους όσους είχαμε την χαρά να τον γνωρίσουμε και να έχουμε κοινούς αγώνες στον χώρο του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάζει....