Συζητάμε συνεχώς και αναρωτιόμαστε γιατί δεν βγαίνουν παίκτες από το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο για να κάνουν καριέρα σε μεγαλύτερες ομάδες.Μα είναι απλό φίλοι μου και μην σπάτε το κεφάλι σας!!!
Δεν υπάρχουν ταλέντα για να μπορούν να σταθούν σε υψηλότερο επίπεδο!Υπάρχουν παιδιά που πράγματι έχουν καλή υποδομή αφού προέρχονται τα περισσότερα από ακαδημίες,όμως δυστυχώς δεν φτάνει αυτό μόνο να περάσει κανείς από την κόκκινη γραμμή.Στα νέα παιδιά έρχεται πολύ γρήγορα πλέον η απογοήτευση και τα παρατάνε πολύ εύκολα,ενώ οι απαιτήσεις της ζωής σίγουρα δεν είναι οι ίδιες από άλλες εποχές.Τα προηγούμενα χρόνια το να παίξει ένα παιδί επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν όνειρο ζωής και οι θυσίες ήταν τεράστιες.Δεν ξέρω αν παραμένει σε μεγάλο ποσοστό να είναι και σήμερα όνειρο ζωής και κατά πόσο τα παιδιά είναι αποφασισμένα να κάνουν θυσίες.Αν σε αυτό προστεθεί και η ξενομανία των παραγόντων(λόγω συμφερόντων προφανώς)τότε εξηγούνται κάποια πράγματα,ενώ τεράστια ευθύνη έχουν οι προπονητές καθώς και η διάρθρωση των πρωταθλημάτων.Βέβαια αν ακούσει κανείς τις δικαιολογίες από τους εμπλεκόμενους μπορεί και να βγάλει άλλα συμπεράσματα,όμως όπως και να έχει θα πρέπει όλοι να καθίσουν σε ένα τραπέζι και μέσα από ενδελεχή έρευνα να αλλάξει αυτή η κατάσταση,γιατί εκτός των άλλων η αναρρίχηση ερασιτεχνών ποδοσφαιριστών σε επαγγελματικούς συλλόγους λειτουργούσε και λειτουργεί σαν μοχλός πίεσης και για τα μικρότερα παιδιά που θα δουλεύουν περισσότερο,θα υπομένουν περισσότερο,θα πιστεύουν περισσότερο.
Είναι πολλά ακόμη αυτά που μπορώ να γράψω για το συγκεκριμένο θέμα,όμως τα κρατάω για κάποιο <<στρόγγυλο τραπέζι>> ίσως.....
Δεν υπάρχουν ταλέντα για να μπορούν να σταθούν σε υψηλότερο επίπεδο!Υπάρχουν παιδιά που πράγματι έχουν καλή υποδομή αφού προέρχονται τα περισσότερα από ακαδημίες,όμως δυστυχώς δεν φτάνει αυτό μόνο να περάσει κανείς από την κόκκινη γραμμή.Στα νέα παιδιά έρχεται πολύ γρήγορα πλέον η απογοήτευση και τα παρατάνε πολύ εύκολα,ενώ οι απαιτήσεις της ζωής σίγουρα δεν είναι οι ίδιες από άλλες εποχές.Τα προηγούμενα χρόνια το να παίξει ένα παιδί επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν όνειρο ζωής και οι θυσίες ήταν τεράστιες.Δεν ξέρω αν παραμένει σε μεγάλο ποσοστό να είναι και σήμερα όνειρο ζωής και κατά πόσο τα παιδιά είναι αποφασισμένα να κάνουν θυσίες.Αν σε αυτό προστεθεί και η ξενομανία των παραγόντων(λόγω συμφερόντων προφανώς)τότε εξηγούνται κάποια πράγματα,ενώ τεράστια ευθύνη έχουν οι προπονητές καθώς και η διάρθρωση των πρωταθλημάτων.Βέβαια αν ακούσει κανείς τις δικαιολογίες από τους εμπλεκόμενους μπορεί και να βγάλει άλλα συμπεράσματα,όμως όπως και να έχει θα πρέπει όλοι να καθίσουν σε ένα τραπέζι και μέσα από ενδελεχή έρευνα να αλλάξει αυτή η κατάσταση,γιατί εκτός των άλλων η αναρρίχηση ερασιτεχνών ποδοσφαιριστών σε επαγγελματικούς συλλόγους λειτουργούσε και λειτουργεί σαν μοχλός πίεσης και για τα μικρότερα παιδιά που θα δουλεύουν περισσότερο,θα υπομένουν περισσότερο,θα πιστεύουν περισσότερο.
Είναι πολλά ακόμη αυτά που μπορώ να γράψω για το συγκεκριμένο θέμα,όμως τα κρατάω για κάποιο <<στρόγγυλο τραπέζι>> ίσως.....