Δεν ξέρω τι λέτε εσείς αλλά η ταπεινότητα μου όταν βλέπει έναν άνθρωπο να τρέχει σαν τον <<Βέγγο>>, με ανιδιοτέλεια από το ένα γήπεδο στο άλλο και την συνεισφορά του σε εκδηλώσεις φιλανθρωπικού σκοπού,τότε μπορώ να μιλάω με τα καλύτερα λόγια για έναν αξιόλογο παράγοντα και άνθρωπο όπως είναι ο Βασίλης Ράπτης.
Τον γνωρίζω από τότε που σαν δάσκαλο μετέφερε στους μαθητές του εκτός από τις γραμματικές γνώσεις και τις ηθικές αξίες που πρέπει να κουβαλάει κανείς μαζί του στο διάβα της ζωής για να είναι μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα.Είναι από τους <<ανήσυχους>> ανθρώπους του χώρου που γνώρισα που παραμένει σταθερά προσηλωμένος στην προσφορά και στην μεταλαμπάδευση των όποιων γνώσεων και εμπειριών έχουν αποθηκευτεί στον <<σκληρό>>δίσκο των γνώσεων του.Νομίζω ότι η αναγνώριση που τυγχάνει όπου και αν πάει είναι η καλύτερη ανταμοιβή στο πρώην διαιτητή και σημερινό πρόεδρο του συνδέσμου Χαλκιδικής κάτι που και ο ίδιος απολαμβάνει αφού θεωρεί ότι είναι η ύψιστη ηθική επιβράβευση των όσων έχει προσφέρει και θα προσφέρει και στο μέλλον.