Κάθε φορά που βρίσκομαι δίπλα σε ένα <<ποδοσφαιρικό τέρας>> που έχει προσφέρει στο Ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μπορώ παρά να σταθώ με δέος δίπλα του και να ρουφώ όλα όσα εξιστορεί για τα <<πέτρινα χρόνια>>.
Τον Νίκο Λιάρο δεν είχα την τύχη να τον δω να αγωνίζεται,όμως έχω ακούσει και διαβάσει τόσα πολλά γι αυτόν που είναι σαν να τον έχει δει σε αρκετά παιχνίδια.Αγωνίστηκε για 13 χρόνια στον Ηρακλη καθώς και στην Εθνική ομάδα,ενώ έκλεισε την καριέρα του αφού αγωνίστηκε και σε Δρυμό,Χαλκηδόνα,Εθνικό Μετεώρων και Καλλιθέα.Σε κάποια από τις συνεντεύξεις του ανέφερε για το πέρασμα του από την Δόξα Δρυμού <<μου είχαν προτείνει να μου δώσουν ένα χωράφι 3-4 στεμμάτων και εγώ δεν δέχτηκα αφού είχα το δικό μου σπίτι στην Θεσσαλονίκη.Που να ήξερα όμως ότι αυτό το χωράφι μετά από χρόνια θα είχε γίνει σκέτο χρυσός>>