Είναι γνωστό ότι εμείς οι Έλληνες έχουμε πολλά καλά όπως και μειονεκτήματα.Ένα από αυτά λοιπόν είναι και η τρέλα που έχουμε με ότι είναι ξένο!!!
Μας αρέσει βρε αδελφέ να λέμε ότι το μπλουζάκι που φοράμε είναι εισαγόμενο από Αγγλία η Γαλλία και καμιά φορά Γερμανία άσχετα αν είναι δεύτερο χέρι από Κίνα!Ηδονιζόμαστε με κάθε τι που έχει ξένη ετικέτα.Το ίδιο συμβαίνει και με το ποδόσφαιρο.Χειροκροτούμε και στηρίζουμε ξένους προπονητές και παίκτες και τελευταία και διαιτητές!Το έχουμε στο αίμα μας βρε αδελφέ να γουστάρουμε το κάθε τι ξένο.Έτσι φτάνουμε στο σημείο να έχουμε καραβιές ξένων ποδοσφαιριστών από τους οποίους αυτοί που αξίζουν χωράνε σε μια ψαρόβαρκα λίμνης!Είναι πολλά τα παραδείγματα Ελλήνων ποδοσφαιριστών που λόγω αυτής της κατάστασης αναζήτησαν την τύχη τους στο εξωτερικό όπου διαπρέπουν και κερδίζουν το χειροκρότημα και την αναγνώριση.Χαρακτηριστική περίπτωση ενός δικού μας παιδιού(ξεκίνησε από Π.Μελά) που με την απόδοση του έχει κερδίσει το Τούρκικο φίλαθλο κοινό που δεν είναι και το πιο εύκολο.Ο Στέλιος Κίτσιου λοιπόν διαπρέπει στο Τούρκικο πρωτάθλημα αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Aνκαραγκουτσού,αφού έχει βγει από τον Ιανουάριο 6 φορές στην καλύτερη ενδεκάδα της αγωνιστικής και δικαιολογεί τίτλους όπως <<το καλύτερο δεξί μπακ του κόσμου>>που γράφανε οι εφημερίδες όταν αποκτήθηκε απο την Τουρκική ομάδα !!!Αυτό και μόνο δείχνει την ποιότητα του ποδοσφαιριστή που για κάποιους λόγους ανεξήγητους δεν χωρούσε στο Ελληνικό ποδόσφαιρο!Αν είναι δυνατόν!!!Μετά από όλα αυτά λοιπόν μην περιμένουμε να φτιάξουμε Εθνική ομάδα....