Στα 35 περίπου χρόνια που θυμάμαι τον εαυτό μου να παρακολουθώ τον Αγροτικό κα στα 16 που είμαι μέλος αυτού του συλλόγου δεν γνώρισα ΠΟΤΕ άνθρωπο να αγάπησε και να ασχολήθηκε με τοση αξιοπρέπεια σε αυτή την ιστορία..
Δεν γνώρισα ποτέ άνθρωπο να κάνει τις θυσίες που έκανες εσύ. Γυρνούσες από βραδινή βάρδια από τη δουλειά σου και συνόδευες την αγαπημένη σου Κ17 σε όλα τα χωριά του νομού , έδινες χρήματα από τον μισθό σου για να συμπληρώνεις υποχρεώσεις χωρίς ποτέ να σκεφτείς να τα ζητήσεις πίσω , ήσουν όπου χρειαζόταν ο σύλλογος , στην πρώτη ομάδα , στην Υποδομή , στη γυναίκεια ομάδα , στην ακαδημία σε εκδηλώσεις χωρίς να λογαριάζεις κούραση και κόστος πάντα να εξυπηρετήσεις γονείς και αθλητές πάντα χαμογελαστή .
Την περσινή χρονιά που «κάποιοι» δεν μπόρεσαν να αντέξουν ότι η επιτυχία έρχεται και χωρίς στημένες λογικές και ενέργειες ,δέχθηκες κι εσύ μαζί με όλους μας τα πυρά και την κακόπιστη κριτική
Έκανες με την στάση σου πολλούς υποτιθέμενους άνδρες να τρέμουν ακόμη και για τα σχόλια σου στο FB γιατί ήξεραν ότι μιλούσες πάντα αληθινά και με μοναδικό γνώμονα την αγάπη σου για τον Αγροτικό.
Δικαιωμένη και με την αποδοχή όλων για τον αγώνα που έδωσες για την ομάδα μας, αφήνεις ένα κενό αξιοπρεπούς στάσης που δύσκολα θα καλυφθεί στον Αγροτικό Αστέρα .
Επειδή στην ιστορία αυτή ήμασταν συνοδοιπόροι νιώθω περήφανος που συνεργάστηκα μαζί σου και θέλω να σου πω ένα τεράστιο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την στήριξη και τον αγώνα που δώσαμε και γιατί χάρη σε σένα ο Αστέρας έγινε αγαπητός σε ανθρώπους σε όλη την Ελλάδα αλλάζοντας σε πολλούς τη γνώμη που είχαν για τον σύλλογο μας .
Στα χρόνια που ζω τον Αγροτικό πολλοί παράγοντες και φίλαθλοι πέρασαν και πλέον δεν θυμούνται καν που βρίσκεται το ΚΟΝΤΙΚΑΚΗΣ … ξέρω ότι θα χαίρεσαι αν θα βλέπεις δυνατό αλλά πάνω από όλα αξιοπρεπή τον Αστέρα μας χωρίς σκιές στην πορεία του. Και θα είσαι πάντα εκεί όταν θα πιστεύεις ότι αξίζει τον κόπο να ασχοληθείς….
ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ….