Μετά τον νικηφόρο αποτέλεσμα με την ομάδα του Ζάχου
(1-3) αντικαθιστώντας τον προπονητή της Ομόνοιας Παπαδόπουλο Χάρη, ( απουσίαζε για επαγγελματικούς λόγους) βρέθηκα για τελευταία φορά σε πάγκο ομάδος.Με βαριά καρδιά κρεμάω χρονόμετρα και σημειώσεις..(σφυρίχτρα δεν είχα ποτέ).Θέλω να ευχαριστήσω αυτούς που με στήριξαν στον ξεκίνημα της προπονητικής μου πορείας τον Χατζηβαϊνταρλή Δημήτρη τον Ιωάννου Γιάννη (και οι δύο πρόεδροι στα πέτρινα χρόνια της Ομόνοιας)και τον Στάθη Γεωργιάδη (φίλος- συμπαίκτης- δημοσιογράφος).
Ευχαριστώ τους ισότιμους συνεργάτες Τοπαλίδη Τάσο- Παπαδόπουλο Θόδωρο που στηρίξαμε την ομάδα μαζι και της δώσαμε ζωή μεχρί σήμερα.Όλους τους παράγοντες που συνεργάστικα (ο καθένας με τις ιδιαιτερότητες του) ομάδες εκτός Ομόνοιας- (Εθνικό Σοχού-Αργοναύτη Ανθοκήπων-Νέα Γενεά Ασβεστοχωρίου -Αστέρα Φιλαδελφείου-Φλόγα Λαγκαδικίων-Μακεδονικός Ασκού-Α.Ε. Πολυδενδρίου- Άρη Ξηροποτάμου-Μ.Α.Σ. Στίβου)Όλοι οι ποδοσφαιριστές που συνεργάστικα έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου με μια μεγαλύτερη αδυναμία στα παιδία που ξεκίνησαν μαζί μου. Ήταν ένα όμορφο ταξίδι γεμάτο νιάτα και ζωντάνια, αγάπη για αυτό που κάναμε, δημιουργόντας φιλίες και όμορφες σχέσεις!
Τέλος ευχαριστώ τα παιδιά που συνεργάστικα στο τελευταίο κοουτσάρισμα για τις όμορφες στιγμές που με πρόσφεραν στο τέλος του αγώνα και κατα την διάρκεια αυτού.Ευχάριστη έκπληξη για εμένα η συμπεριφορά του Μαρίνου Σαρηγιαννίδη!Μαρίνο με τιμά η φιλία σου ....
ΜΕΤΑ ΑΠΟ 30 ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ!!