Και όμως μετά από τόσα χρόνια με μια μικρή καθυστέρηση γνωρίσαμε ο ένας τον άλλον!!!Αγκαλιαστήκαμε και προσωπικά ένιωσα μια ανατριχίλα να διαπερνάει το σώμα μου!!!Ένιωσα πραγματικά δέος που μετά από τόσα χρόνια συνάντησα τον Χάρη Πουρσανίδη!!!Έναν άνθρωπο που στο πέρασμα του από το Πολυδένδρι έκανε μόνο φανατικούς φίλους κερδίζοντας τον σεβασμό μαθητών και γονέων από την συνολική συμπεριφορά και προσφορά προς την τοπική κοινωνία.
Κερδίσαμε πολλά από αυτόν τον άνθρωπο και κυρίως από τα διδάγματα του που μας <<συντροφεύουν>> ακόμη και σήμερα.Θυμηθήκαμε κάποια πράγματα και κάποιους ανθρώπους στην κουβέντα που κάναμε και στο τέλος τον ευχαρίστησα για όσα μας δίδαξε και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για να πούμε πολύ περισσότερα....