Όταν πριν από τρία χρόνια αποφάσισα να ασχοληθώ με τα διοικητικά της ομάδας, ήξερα εκ των προτέρων τις δυσκολίες.
'Ηξερα εκ των προτέρων ότι η ενασχόληση μου με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό απαιτεί χρόνο, χρήμα, μεράκι κι υπομονή κι ότι σπάνια θα λάβω αμοιβή για όσα θα πρόσφερα είτε αυτή λέγεται υλική είτε ηθική αμοιβή.
Οικονομική επιφάνεια δεν είχα, ούτε έχω. Άλλωστε με ξέρετε όλοι, ξέρετε πού μένω, ξέρετε πού δουλεύω , ξέρετε τόσο την οικογένειά μου όσο και τι επάγγελμα έκαναν και κάνουν οι γονείς μου.
Αλλά η αγάπη για τον τόπο μου, η αγάπη για την ομάδα της γενέτειράς μου, το μεράκι μου για την άνοδο του ερασιτεχνικού αθλητισμού και το όραμα ( το ''όνειρο τρελό'' που λένε, βρε αδερφέ!!!) να δω αυτήν την ομάδα να ανεβαίνει τις κατηγορίες κάθε χρόνο, υπερτερούσε.
Ήταν κρίμα για ένα τόσο ευλογημένο μέρος, με τόσο υπέροχους ανθρώπους και μια τόσο ιστορική ομάδα που ανέδειξε τόσο σπουδαίους παίκτες και χαρακτήρες να είναι τόσο απαξιωμένη ακόμα κι από τους ίδιους τους κατοίκους του τόπου αυτού.
Αυτό ήταν και το προσωπικό μου στοίχημα όμως !!
Αυτή η ομάδα θα γινόταν πρώτα από όλα ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ και μετά άξια ΣΕΒΑΣΜΟΥ και ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ πρωτίστως από την τοπική κοινωνία και μετά από τους αντιπάλους.
Τα αποτελέσματα απέδειξαν ότι το κατεφέραμε. Όλοι μαζί.
Όχι μόνο εγώ, όχι μόνο εσύ, όχι μόνο αυτοί!!!!
ΕΜΕΙΣ !!!
Άλλοι πίσω από έναν πάγκο, άλλοι μέσα στο γήπεδο, άλλοι σε μια κερκίδα....
Από διαφορετικά πόστα αλλά θα το επαναλάβω εμφατικά!!!!
ΕΜΕΙΣ !!!!
ΠΗΓΗ:strymonikostoday.gr