Μα την αλήθεια σας λέω σήμερα φοβήθηκα πάρα πολύ!!!Όχι δεν δέχτηκα καμιά επίθεση ούτε δέχτηκα κάποια απειλή!!!Απλά σαν καλός νοικοκύρης είπα να πάω να ψωνίσω τα απαραίτητα για να μην πεινάσουν τα παιδιά.
Αποφάσισα λοιπόν να πάω μετά από πολύ-πολύ καιρό να πάω σε ένα από τα μεγάλα σουπερ-μάρκετ που σε παλαιότερες εποχές έκανες μισή ώρα να περάσεις από το ταμείο!!!Μιλάμε ότι γυρνούσα μέσα επί μία ώρα και ταρακουνήθηκα!!!Ήταν σαν να περνούσα από σκοτεινό σοκάκι απομακρυσμένης γειτονιάς!!!Η εικόνα αυτή με τους εργαζόμενους να λένε ιστορίες αλλά παράλληλα να βλέπεις στα μάτια τους έναν προβληματισμό με στεναχώρησε αφάνταστα.Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ότι δεν πρέπει να μας ικανοποιεί να τρώμε και να περνάμε εμείς καλά,αλλά θα πρέπει να κάνουμε κάτι ούτως ώστε να φάει και ο γείτονας!!!Γιατί αν καεί το σπίτι του γείτονα μπορεί η φωτιά να έρθει και στο δικό σου!!!Είναι απολύτως βέβαιο ότι αν πεινάσει το παιδί του γείτονα θα κάνει τα αδύνατα δυνατά να βρει φαγητό για να το ταΐσει και τότε δεν θα είναι καθόλου περίεργο αν έρθει να πάρει το δικό σου φαΐ!!!