Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2016

Ο Ελληνας γιατρός με τη μεγάλη καρδιά.......



Η κλήση για βοήθεια μπορεί να έρθει από κάποιο νοσοκομείο της Μοζαμβίκης, της Ινδίας, της Ουκρανίας, της Γεωργίας, του Αγίου Μαυρίκιου, της Σερβίας ή από άλλη φτωχή χώρα, όπου τα παιδιά με σοβαρές καρδιακές παθήσεις έχουν ελάχιστες ελπίδες να επιβιώσουν.


 Εκείνος θα ανταποκριθεί αμέσως. Θα ταξιδέψει όπου χρειαστεί αρκεί να βοηθήσει να σωθεί μια ψυχούλα. Και κάθε φορά που μπαίνει στο χειρουργείο προσεύχεται στον Θεό να του δώσει δύναμη... Ο λόγος για τον διάσημο Ελληνα παιδοκαρδιοχειρουργό δρ Αυξέντιο Καλαγκό, διευθυντή Καρδιολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Γενεύης και ιδρυτή του συλλόγου «Heart for all» («Καρδιά για Ολους»), που από το 1998 ταξιδεύει σε όλη την υφήλιο, για να χειρουργεί παιδιά. Εως σήμερα ο δρ. Καλαγκός έχει προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες του σε περίπου 12.000 μικρούς ασθενείς. Το κόστος των επεμβάσεων αγγίζει κάθε χρόνο τα 3.000.000 ευρώ. Η μεγαλύτερη του αμοιβή όμως, όπως συνηθίζει να λέει, είναι το χαμόγελο που ξαναγεννιέται σε ένα παιδικό προσωπάκι. Γι' αυτό τον λόγο φροντίζει να κάνει τουλάχιστον ένα ταξίδι τον μήνα σε χώρα που τον χρειάζονται. Κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών επιδιώκει να κάνει όσα περισσότερα χειρουργεία μπορεί, δουλεύοντας από 15 ως 18 ώρες την ημέρα.

 «Από την Ελλάδα δεν έχω, δυστυχώς, κανένα αίτημα για βοήθεια» λέει μιλώντας στην «κυριακάτικη δημοκρατία», δηλώνει όμως διαθέσιμος να βοηθήσει, καθώς γνωρίζει ότι υπάρχουν μεγάλες ανάγκες εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Αλλωστε, ο «φύλακας άγγελος» των παιδιών έρχεται συχνά στη χώρα μας, την οποία λατρεύει. Μπορεί να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο όμως πάντα βρίσκει χρόνο για να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ελλάδα και ελπίζει η χώρα μας πολύ σύντομα να καταφέρει να ξεπεράσει τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Η συγκλονιστική ιστορία με το τρίχρονο αγοράκι από τη Μοζαμβίκη

Ερχεται κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλαγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη.


Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση κι ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της.


Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς. Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή.


Της έδωσα αμέσως όλο μου τον μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της προσφέρει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο.